Ρουπέν Κεβορκιάν Εκτύπωση

Απρίλιος - Ιούνιος 2013 τεύχος 77

 

Εξέ­χου­σα προ­σω­πι­κό­τη­τα της Κο­μο­τη­νής

Γεν­νή­θη­κε το 1852 στο Σλί­βεντης Βουλ­γα­ρί­ας και σπού­δα­σε τη νο­-μι­κή ε­πιστή­μη. Ως κρα­τι­κός υ­πάλ­λη­λος ερ­γά­στη­κε στις ο­θω­μα­νι­κές υ­πη­ρε­σί­ες ως το 1878. Τα έ­τη 1905-1906 υ­πη­ρέ­τη­σε ...ως δι­κα­στι­κός στο Παζ­μα­κλί. Στη συ­νέ­χεια ά­σκη­σε το ε­πάγ­γελ­μα του δι­κη­γό­ρου. Ε­γκα­τα­στά­θη­κε στην Α­δρια­νού­πο­λη και α­πό ε­κεί με­τοί­κη­σε στην Κο­μο­τη­νή. Υ­πήρ­ξε ε­νερ­γό μέ­λος της αν­θού­σης τό­τε αρ­με­νι­κής κοι­νό­τη­τας της Κο­μο­τη­νής και ε­ξέ­χον πα­ρά­γο­ντας της πό­λης.

Ο Ρου­πέν Κεβορ­κιάν κα­τέ­χει μια λα­μπρή θέ­ση στη νε­ώ­τε­ρη ελ­λη­νι­κή ι­στο­ρί­α κα­θώς ή­ταν ο άν­θρω­πος χά­ρη στην ψή­φο του ο­ποί­ου – και σε συ­νεν­νό­η­ση με το δι­πλω­μα­τικό α­πε­σταλ­μέ­νο της Ελ­λη­νι­κής Κυ­βέρ­νη­σης Χα­ρί­σιο Βαμ­βα­κά - ε­ξε­λέ­γη Έλ­λη­νας Πο­λι­τι­κός Διοι­κη­τής κα­τά τη διάρ­κεια της Δια­συμ­μα­χι­κής Διοί­κη­σης της Θρά­κης (1919-1920).

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, κα­τά την πε­ρί­ο­δο αυ­τή (τέ­λη 1919-αρ­χές 1920) εί­χε σχη­μα­τι­στεί στη Δυτ. Θρά­κη έ­να ι­διό­τυ­πο κρα­τί­διο υ­πό τον τί­τλο “Δια­συμ­μαχι­κή Θρά­κη” (Thrace Interallie). Κύ­ριο συμ­βου­λευ­τι­κό όρ­γα­νο της Δια­συμ­μα­χι­κής Θρά­κης ήταν το Α­νώ­τε­ρο Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο (Conseil Superieur de La Thrace Interallie) – έ­να εί­δος βου­λής των Θρα­κών – που εί­χε κυ­ρί­ως γνω­μο­δο­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα και το ο­ποί­ο α­πο­τε­λεί­το α­πό α­ντι­προ­σώ­πους ό­λων των ε­θνο­τή­των. Η ε­κλο­γή Έλ­λη­να προ­έ­δρου στο Α­νώτε­ρο Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο εί­χε ι­διαί­τε­ρα με­γά­λη ση­μα­σί­α, κα­θώς θε­ω­ρή­θηκε ως δη­μο­ψή­φι­σμα των κα­τοί­κων της Θρά­κης και συ­νέ­βα­λε α­πο­φα­σι­στι­κά στις προ­σπά­θειες του Βε­νι­ζέ­λου στη Διά­σκε­ψη Ει­ρή­νης των Πα­ρι­σί­ων. Η δε στάση του Αρ­με­νί­ου α­ντι­προ­σώ­που στο Συμ­βού­λιο ή­ταν κα­θο­ρι­στι­κή, κα­θώς μια ενδε­χό­με­νη ψή­φος υ­πέρ της βουλ­γα­ρι­κής πλευ­ράς και με δε­δο­μέ­νη τη λευ­κή ψήφο του Ε­βραί­ου α­ντι­προ­σώ­που θα δη­μιουρ­γού­σε τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις ι­σο­ψη­φί­ας με κα­τα­στρο­φι­κά α­πο­τε­λέ­σμα­τα για την Ελ­λά­δα, ό­πως την πι­θα­νό­τη­τα προ­σάρτη­σης της Δυτ. Θρά­κης εκ νέ­ου στη Βουλ­γα­ρί­α ή τη δη­μιουρ­γί­α αυ­τό­νο­μης Θράκης, ό­πως πί­ε­ζαν οι Νε­ό­τουρ­κοι.

Ο Ρου­πέν Κε­βορ­κιάν κατ’ ε­ντο­λήν της κοινό­τη­τος ψή­φι­σε υ­πέρ της Ελ­λά­δος! Η θαρ­ρα­λέ­α και ά­κρως φι­λελ­λη­νι­κή στά­ση των Αρ­με­νί­ων προ­κά­λε­σε το θαυ­μα­σμό των Ελ­λή­νων.

Μέ­χρι και σή­με­ρα, στην επί­ση­μη δο­ξο­λο­γί­α που λαμ­βά­νει χώ­ρα στον Μη­τρο­πο­λι­τι­κό Να­ό της Κο­μο­τη­νής κά­θε χρό­νο στις 14 Μα­ΐ­ου πα­ρου­σί­α των αρ­χών της πό­λης, το ό­νο­μα του Ρου­πέν Κε­βορ­κιάν α­να­φέ­ρε­ται α­νά­με­σα σε αυ­τούς που α­γω­νί­στη­καν για την εν­σω­μά­τωση της Θρά­κης στη μη­τέ­ρα Ελ­λά­δα. Πα­ράλ­λη­λα ο Δή­μος Κο­μο­τη­ναί­ων έ­χει α­φιερώ­σει μια ο­δό προς τι­μήν του με τη ση­μεί­ω­ση: “Έλ­λη­νας (Αρ­μέ­νιος) Μέ­λος Συμ­βου­λί­ου Δια­συμ­μα­χι­κής Θρά­κης”.

Α­πε­βί­ω­σε το 1924 α­φή­νο­ντας πί­σω πλού­σιες περ­γα­μη­νές για τους ι­στο­ρι­κούς του μέλ­λο­ντος. Ο τά­φος του βρί­σκε­ται στο Αρ­με­νι­κό Κοι­μη­τή­ριο Κο­μο­τη­νής.

Από το βι­βλί­ο: “Οι Αρ­μέ­νιοι της Κο­μο­τη­νής”, Τζέ­νη Κα­σα­πιάν, Κων. Χα­τζό­που­λος, Εκ­πο­λι­τι­στι­κός Μορ­φω­τι­κός Ό­μι­λος Αρ­με­νί­ων Κο­μο­τη­νής, Κο­μο­τη­νή 2009.