Αρά Μπαμπιάν Εκτύπωση E-mail

Στην Ναζίκ Τζαμουζιάν

Απρίλιος - Ιούνιος 2013 τεύχος 77

 

Ο Α­ρά Μπα­μπιάν εί­ναι ε­πι­κεφα­λής του κέ­ντρου ε­ρευ­νών «Modus Vivendi». Α­πό το 2000 έ­ως το 2006 υ­πηρέ­τη­σε ως πρέ­σβης της Δη­μο­κρα­τί­ας της Αρ­με­νί­ας στον Κα­να­δά. Ε­πί­σης, έ­χει ερ­γα­στεί στη Ρου­μα­νί­α, το Ι­ράν, την Κύ­προ και το Αφ­γα­νι­στάν. Κα­τέ­χει πτυχί­ο Ανα­το­λι­κών σπου­δών α­πό το κρα­τι­κό πα­νε­πι­στή­μιο του Ερε­βάν. Έ­χει ε­πί­σης ει­δι­κευ­τεί σε θέ­μα­τα δι­πλω­ματί­ας και στρα­τη­γι­κής σε διά­φο­ρα εκ­παι­δευτι­κά ι­δρύ­μα­τα της Μό­σχας, της Οξ­φόρ­δης και του ΝΑ­ΤΟ. Γεν­νημέ­νος στο Ερε­βάν το 1961, έ­χει δύο παι­διά και μι­λά αρ­μενι­κά, ρω­σι­κά, αγ­γλι­κά και περ­σι­κά.

Έ­χε­τε α­να­φέ­ρει στο πα­ρελ­θόν ό­τι οι ε­δα­φι­κές διεκ­δι­κή­σεις του αρ­μενι­κού λα­ού, ει­δι­κό­τε­ρα τα σύ­νο­ρα Τουρ­κί­ας-Αρ­με­νί­ας, αλ­λά και τα ε­θνι­κά μας δι­καιώ­μα­τα πη­γά­ζουν α­πό τη διαι­τη­τική α­πό­φα­ση του προ­έ­δρου των Η­ΠΑ Γού­ντρο­ου Ουίλ­σον το 1920. Μπο­ρεί­τε να μας ε­ξηγή­σε­τε τι εν­νο­εί­τε; Ε­ξα­κο­λου­θεί να βρί­σκε­ται σε ι­σχύ η συ­γκε­κρι­μέ­νη α­πό­φα­ση;

Με­τά τον Α’ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο το ζή­τη­μα των συ­νό­ρων Τουρ­κί­ας - Αρ­μενί­ας ε­ξε­τά­στη­κε στη συν­διά­σκε­ψη του Πα­ρι­σιού (1919-1920). Στο συ­νέ­δριο του Σαν Ρέ­μο, στις 26 Α­πρι­λί­ου 1920, οι δυ­νά­μεις της Α­ντάντ (Βρε­τα­νί­α, Γαλ­λί­α, Ι­τα­λί­α) α­νέ­θεσαν στον πρό­ε­δρο Ου­ίλ­σον τη χά­ρα­ξη των συ­νό­ρων Τουρ­κί­ας-Αρ­με­νί­ας με μια διαι­τη­τι­κή α­πό­φα­ση (arbitration). Στις 17 Μα­ΐ­ου ο Ου­ίλ­σον απο­δέχθη­κε ε­πι­σή­μως την πρό­σκλη­ση και στις 22 Νο­εμ­βρί­ου κατέ­θεσε το σχέ­διό του. Ε­φόσον η συν­διά­σκε­ψη του Πα­ρι­σιού ή­ταν ε­πι­φορτι­σμέ­νη με τον κα­θο­ρι­σμό των συ­νό­ρων των νέ­ων κρα­τών, η α­νά­θε­ση του κα­θο­ρι­σμού τους στον πρό­ε­δρο Ου­ίλ­σον αλ­λά και η α­πό­φα­σή του έ­χουν νο­μι­κή ι­σχύ.

Πώς σχο­λιά­ζε­τε την α­νακοί­νω­ση του υ­πουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών της Αρ­με­νί­ας ό­τι η α­πό­φα­ση του Ου­ίλ­σον δεν έ­χει νο­μική ι­σχύ και ό­τι δεν έ­χει ε­πι­κυ­ρω­θεί από τη γε­ρου­σί­α των Η­ΠΑ;

Λυ­πά­μαι που ο υ­πουρ­γός αγνο­εί ό­τι οι διαι­τη­τι­κές α­πο­φά­σεις δεν υ­πό­κει­νται σε ε­πι­κύ­ρω­ση α­πό τα κοι­νο­βού­λια. Η προ­σφυ­γή σε διαι­τη­σί­α ση­μαί­νει, α­πό μό­νη της, την ά­νευ ό­ρων α­πο­δο­χή της α­πό­φα­σης. Η α­πό­φα­ση του Ου­ίλ­σον εί­ναι άλ­λω­στε έ­γκυ­ρη και α­πό νο­μι­κής α­πό­ψε­ως, με τα άρ­θρα 54 και 81 της σύμ­βα­σης της Χά­γης το 1899 και 1907 α­ντί­στοι­χα, που την κα­θι­στούν τε­λε­σί­δι­κη και την ε­κτέ­λε­σή της υ­πο­χρε­ω­τι­κή.

Για αυ­τό το λό­γο στην ι­στο­σε­λί­δα σας προ­τεί­νε­τε την κα­θιέ­ρω­ση του ε­ορ­τα­σμού της 22ης Νο­εμ­βρί­ου ως η­μέ­ρας κα­το­χύ­ρω­σης των δι­καιω­μά­των των Αρ­με­νί­ων (χα­ϊ­ρε­να­ντι­ρου­τιάν ορ) ;

Ε­άν ε­μείς ως κρά­τος κα­θιε­ρώ­σου­με την 22η Νο­εμ­βρί­ου ως η­μέ­ρα κα­το­χύ­ρω­σης των δι­καιω­μά­των των Αρ­με­νί­ων, θα α­πο­φύγου­με στο μέλ­λον σο­βα­ρά νο­μι­κά ζη­τή­μα­τα. Συ­γκε­κρι­μέ­να, θα εί­ναι α­δύ­να­τον για τους α­ντι­πά­λους μας να ε­πι­κα­λε­στούν την αρ­χή του estoppel (α­πο­στέ­ρη­ση της δυ­να­τό­τη­τας κά­ποιου να αρ­νη­θεί γε­γο­νό­τα ή πράγ­μα­τα που προ­η­γού­με­νες πρά­ξεις του τα ε­πι­βε­βαιώ­νουν) ε­νώ δεν θα μπο­ρούν να ε­μπο­δί­σουν την προ­σφυ­γή μας στο διε­θνές δι­κα­στή­ριο. Η Αρ­με­νί­α πρέ­πει να δη­λώσει ξε­κά­θα­ρα ό­τι δεν πα­ραιτεί­ται α­πό τα ε­δα­φι­κά της δι­καιώ­μα­τα.

Ε­μείς στη διασπο­ρά, ως πο­λί­τες των χω­ρών οι οποί­ες προ­σέ­φυ­γαν στη διαι­τη­σί­α, τι μπο­ρού­με να α­παι­τή­σου­με α­πό τις κυβερ­νή­σεις μας;

Οι πο­λί­τες μπο­ρούν να α­πο­τα­θούν στα κοι­νο­βού­λιά τους ώ­στε να α­παι­τή­σουν α­πό τις κυ­βερ­νή­σεις τους να μεί­νουν πι­στές στις υ­πο­χρε­ώ­σεις που έ­χουν α­να­λά­βει και να πά­ρουν πρω­το­βου­λί­ες ώ­στε να τε­θεί σε ι­σχύ η διαι­τη­τι­κή α­πό­φα­ση του προ­έ­δρου Ου­ίλ­σον.

Πι­στεύ­ε­τε πως μπο­ρού­με να θέ­σουμε σε ι­σχύ το δι­καί­ω­μα να με­τα­θέ­σου­με το ζή­τη­μα σε νο­μι­κό ε­πί­πε­δο;

Ε­άν πι­στεύ­ου­με ό­τι μπο­ρεί να τε­θεί σε ι­σχύ το διε­θνές δί­καιο με απο­φά­σεις κοι­νο­βου­λί­ων που δεν έ­χουν υ­πο­χρε­ω­τικό χα­ρα­κτή­ρα, τό­τε θα πρέ­πει να πι­στέψου­με ε­πί­σης πως έ­χου­με πο­λύ πε­ρισ­σό­τερες πι­θα­νό­τη­τες να α­να­κτή­σου­με τα δι­καιώ­μα­τά μας με α­πο­φά­σεις διαι­τη­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα οι ο­ποί­ες άλ­λω­στε έ­χουν και υ­πο­χρε­ω­τι­κό χαρα­κτή­ρα.

Ας έρ­θου­με τώ­ρα στο ζή­τη­μα των συ­νό­ρων Τουρ­κί­ας - Αρ­με­νί­ας, τα ο­ποί­α κα­θο­ρί­στη­καν με πέ­ντε συν­θή­κες στο διά­στη­μα 1918 - 1923 (Σέ­βρες, Α­λε­ξα­ντρο­πόλ, Μό­σχα, Καρ­ς και Λω­ζά­νη). Ποιες και για ποιους λό­γους θε­ω­ρού­νται α­νε­νερ­γές, ποιες έ­γκυ­ρες και ποιες εί­ναι σε ι­σχύ;

Σύμ­φω­να με το δεύ­τε­ρο άρ­θρο της σύμ­βα­σης της Γε­νεύ­ης για τις συν­θή­κες (1969), «η συν­θή­κη εί­ναι μια γραπτή συμ­φω­νί­α υ­πο­γε­γραμ­μέ­νη α­νά­με­σα σε κρά­τη».

Ε­άν ε­ξε­τά­σου­με τις προ­α­να­φερ­θεί­σες συν­θή­κες α­πό τη σκο­πιά του διε­θνούς δι­καί­ου, εί­ναι φα­νε­ρό πως μό­νο η συν­θή­κη των Σε­βρών α­ντα­πο­κρί­νε­ται σε αυ­τόν τον ο­ρι­σμό. Ό­λες οι υπό­λοι­πες υ­πο­γρά­φη­καν α­πό τους κε­μα­λι­κούς, οι ο­ποί­οι την ε­πο­χή ε­κεί­νη ή­ταν έ­να έ­κνο­μο ε­πα­να­στα­τι­κό κί­νη­μα που διεκ­δι­κού­σε την ε­ξου­σί­α και εί­χε κρι­θεί έ­νο­χο με νο­μι­κές α­πο­φά­σεις, με άλ­λα λό­για δεν εκ­προ­σω­πού­σε κρά­τος.

Ποια εί­ναι η ά­πο­ψή σας για τα πρω­τό­κολ­λα Τουρ­κί­ας-Αρ­με­νί­ας; Έ­χει έρ­θει η στιγ­μή να τα α­κυ­ρώ­σου­με;

Τα πρω­τό­κολ­λα της Ζυ­ρί­χης εί­ναι ε­ξαι­ρε­τι­κά ε­πι­ζή­μια και ε­πι­κίν­δυ­να για τα ε­θνι­κά μας συμ­φέ­ρο­ντα. Πρέ­πει να α­κυ­ρω­θούν το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τόν.

Τι θα συμ­βεί ε­άν με την ευ­και­ρί­α της 100ης ε­πε­τεί­ου της γε­νο­κτο­νί­ας των Αρμενίων,­ η Τουρ­κί­α κα­τα­θέ­σει στε­φά­νι στο Τζι­τζερ­να­γκα­πέρ­τ και ζη­τή­σει «συγ­γνώ­μη»; Υ­πάρ­χει κίν­δυ­νος με αυ­τό τον τρό­πο η διε­θνής κοι­νή γνώ­μη να θε­ω­ρή­σει το ζή­τη­μα λή­ξαν; Και τι ε­πί­δρα­ση θα μπο­ρού­σε να έ­χει μια τέ­τοια ε­νέρ­γεια στον αρ­με­νι­κό λα­ό;

Ε­άν ε­μείς ε­γεί­ρου­με μό­νο το ζή­τη­μα της α­να­γνώ­ρι­σης της γε­νο­κτο­νί­ας, πά­ντα θα ελ­λο­χεύ­ει ο κίν­δυ­νος να προ­βεί η Τουρ­κί­α σε μια συμ­βο­λι­κή ε­νέρ­γεια, για πα­ρά­δειγ­μα με κα­τά­θε­ση στε­φά­νου στο μνημεί­ο των θυ­μά­των της γε­νο­κτο­νί­ας και να τη θε­ω­ρή­σει ως λύ­ση των αρ­με­νο-τουρ­κι­κών δια­φο­ρών. Εί­ναι α­πο­λύ­τως α­πα­ραί­τη­το να εί­μαστε ε­ξαι­ρε­τι­κά σα­φείς στη δια­τύ­πω­ση των διεκ­δι­κή­σε­ών μας.

Πρό­σφα­τα δη­λώ­σα­τε ό­τι υ­πάρ­χουν πιέ­σεις στην αρ­με­νι­κή πλευ­ρά πά­νω στο ζή­τη­μα του Κα­ρα­μπάχ. Μπο­ρεί­τε να δώ­σε­τε πε­ρισ­σό­τε­ρες λε­πτο­μέ­ρειες για το θέ­μα αυ­τό;

Πράγ­μα­τι το δή­λω­σα και εί­ναι πια φα­νε­ρό πως οι προ­βλέ­ψεις μου ε­πιβε­βαιώ­νο­νται.

Έ­πει­τα α­πό την α­να­κή­ρυ­ξη της δεύ­τε­ρης α­νε­ξαρ­τη­σί­ας της Αρ­με­νί­ας, η Τουρ­κί­α ε­πε­δί­ωξε τρί­α πράγ­μα­τα: την α­ναγνώ­ρι­ση των συ­νό­ρων, τη συ­γκρό­τη­ση ε­πι­τρο­πής για το ζή­τη­μα της γε­νο­κτο­νίας και την ε­πί­λυ­ση του ζη­τή­μα­τος του Κα­ρα­μπάχ προς ό­φε­λος του Α­ζερ­μπα­ϊ­τζάν.

Με τα πρω­τό­κολ­λα της Ζυ­ρί­χης έ­χει «κατο­χυ­ρώ­σει» ή­δη τα πρώ­τα δύ­ο. Εί­ναι φυ­σι­κό λοι­πόν να ε­πι­κε­ντρώ­νε­ται στο ζήτη­μα του Κα­ρα­μπάχ. Στα μά­τια της διε­θνούς κοι­νής γνώ­μης, με­τά την υ­πο­γρα­φή των πρω­το­κόλ­λων, το μό­νο εμπό­διο για την ο­ρι­στι­κή αρ­με­νο-τουρ­κι­κή συμφι­λί­ω­ση εί­ναι η ε­πί­λυ­ση του ζη­τή­μα­τος του Κα­ρα­μπάχ.

Δώ­στε μας κά­ποιες πλη­ρο­φορί­ες για το κέ­ντρο «Modus Vivendi» και τις ερ­γα­σί­ες του.

Το «Modus Vivendi» είναι α­νε­ξάρ­τη­τη ορ­γά­νω­ση. Ι­δρύ­θη­κε το 1999 και χρη­μα­το­δο­τεί­ται α­πό δύ­ο φί­λους μου. Δεν σχε­τί­ζε­ται με κόμ­ματα ή ορ­γα­νώσεις, κρα­τικές ή μη.

Σκο­πός της εί­ναι η έ­ρευ­να σε πο­λι­τι­κό και νο­μι­κό ε­πί­πε­δο ε­δα­φι­κών ζη­τη­μά­των, ει­δι­κότε­ρα των τουρ­κο-αρ­με­νι­κών και α­ζερο-αρ­με­νι­κών συ­νό­ρων.

Διορ­γα­νώ­νου­με διε­θνή ε­πι­στη­μο­νι­κά συ­νέ­δρια, εκ­δί­δου­με βι­βλί­α και έ­χου­με δρα­στη­ριό­τη­τες εκ­παι­δευτι­κού χα­ρα­κτή­ρα.

Τέ­λος, ένας α­κό­μα στό­χος της ορ­γά­νω­σης εί­ναι η ε­δραί­ω­ση φι­λι­κών σχέ­σε­ων, στο μέ­τρο του δυ­να­τού, α­νά­με­σα στους Αρ­με­νίους και τους άλ­λους λα­ούς της πε­ριο­χής οι ο­ποί­οι στε­ρού­νται κρα­τι­κής υ­πό­στα­σης.

Για το λό­γο αυ­τό ξε­κι­νή­σα­με και τη λει­τουρ­γία ρα­διο­σταθ­μού. Σύ­ντο­μα θα α­κο­λου­θήσουν εκ­πο­μπές και σε άλ­λες γλώσ­σες.

.

Share
 

Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Περισσότερα...

"Δέχομαι"


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ


διαφήμιση στο αρμενικά

armenian community

Online Επισκέπτες

Έχουμε 29 επισκέπτες συνδεδεμένους