Αρά Τζανικιάν Εκτύπωση E-mail

Tzanikian

“Στόχος μου εί­ναι η συμ­με­το­χή στην Ο­λυ­μπιά­δα

πο­λε­μι­κών τε­χνών το 2017 στην Πο­λω­νί­α”

Στην Άνι Ντεοκμετζιάν

Oκτωβριος – Δεκέμβριος 2014 τεύχος 83

Ο Α­ρά Τζα­νι­κιάν εί­ναι α­θλη­τής του Ζί­ου-Ζί­τσου γεν­νη­μέ­νος το 1994 στην Α­θή­να και παρά τα 21 του χρό­νια έ­χει ή­δη ση­μα­ντι­κές δια­κρί­σεις στην α­θλη­τι­κή του κα­ριέρα. Εί­ναι μέ­λος της Εθνι­κής ο­μά­δας Ελ­λάδας Ζί­ου-Ζί­τσου και του σω­μα­τεί­ου «Λεύ­κα­ρος Βού­λας» κα­τέ­χο­ντας συ­νο­λι­κά 72 με­τάλ­λια. Ο Α­ρά Τζα­νικιάν εί­ναι για 5 συ­νεχό­με­νες χρο­νιές πρω­τα­θλη­τής Ελ­λά­δας και έ­χει δια­κρί­σεις σε πα­νευ­ρω­πα­ϊκούς και πα­γκό­σμιους α­γώ­νες.

Πό­τε και πώς άρ­χι­σε η ε­να­σχό­λησή σου με το Ζίου - Ζίτσου;

Το 1999 σε η­λι­κί­α πέ­ντε ε­τών, έ­χο­ντας α­δυνα­μί­α στα η­λε­κτρο­νι­κά παι­χνί­δια πο­λε­μικών τεχνών, ι­διαί­τε­ρα το κα­ρά­τε, έ­νιω­θα ό­τι ή­θε­λα να α­σχο­λη­θώ με κά­τι α­ντί­στοι­χο. Οι γο­νείς μου με υ­πο­στή­ρι­ξαν στην α­πό­φα­σή μου να α­σχο­λη­θώ με το Ζί­ου-Ζί­τσου. Α­φού αρ­χι­κά πέ­ρα­σα από σχο­λές κουν­γκ-φου και κα­ρά­τε, κα­τέ­λη­ξα στο Ζί­ου-Ζί­τσου και στη σχο­λή «Λεύ­κα­ρος Βού­λας» ό­που βρή­κα αυ­τό που μου ταί­ρια­ζε. Πα­ράλ­λη­λα α­σχο­λή­θη­κα και με την ι­στιο­πλο­ΐ­α, αλ­λά σε η­λι­κί­α δέ­κα ε­τών, μπαί­νο­ντας σε α­γω­νι­στι­κό ε­πί­πε­δο, ε­πέ­λε­ξα το Ζί­ου-Ζί­τσου το ο­ποί­ο έ­νιω­θα ό­τι ταί­ρια­ζε κα­λύ­τε­ρα στο σώ­μα και το πνεύ­μα μου. Στην ε­πι­λο­γή μου αυ­τή με­γά­λο ρό­λο έ­παι­ξε η στε­νή σχέ­ση που α­να­πτύ­χθη­κε με τον -ε­πί 15 χρό­νια- προ­πο­νη­τή μου.

Ποιες εί­ναι οι δια­κρί­σεις σου σε α­γω­νι­στι­κό ε­πί­πε­δο;

Για δεύτερη φο­ρά το 2014 συμ­με­τεί­χα στην κα­τηγο­ρί­α Αν­δρών (+21ε­τών) στο πα­γκόσμιο πρω­τά­θλη­μα στο Πα­ρί­σι  και κα­τέ­κτη­σα την 4η θέση, ε­νώ νέ­ος εί­χα συμ­με­τά­σχει τρεις φο­ρές, με με­γα­λύ­τε­ρη διά­κρι­ση την 6η θέ­ση. Μέ­χρι τώ­ρα έ­χω κα­τα­κτή­σει πέ­ντε συ­νε­χό­μενες φο­ρές το χρυ­σό με­τάλ­λιο στο πα­νελ­λή­νιο πρω­τά­θλη­μα, γε­γο­νός που ε­ξα­σφά­λι­σε τη θέ­ση μου στην Εθνι­κή ο­μά­δα.

Στο Βαλ­κα­νι­κό πρω­τά­θλη­μα έ­χω πά­ρει τρεις φο­ρές το χρυ­σό με­τάλ­λιο, έ­να αρ­γυ­ρό και έ­να χάλ­κι­νο. Σε ευ­ρω­πα­ϊ­κά πρω­τα­θλή­μα­τα έ­χω κα­τα­λά­βει την 3η θέ­ση στην Ι­τα­λί­α το 2012 και την 4η θέ­ση στη Σου­ηδί­α το 2014. Έ­χω αρ­κε­τές συμ­με­το­χές σε α­νοιχτά πρω­τα­θλή­μα­τα με την ο­μά­δα μου «Λεύ­κα­ρος» κα­τα­κτώ­ντας τη 2η θέ­ση στη Γερ­μα­νί­α και την 3η στο Πα­ρί­σι. Συ­νο­λι­κά έ­χω κερ­δί­σει 72 με­τάλ­λια.

Πώς έ­χει ε­πηρε­ά­σει την κα­θη­με­ρι­νό­τητά σου το Ζί­ου - Ζί­τσου;

Με έ­χει δι­δά­ξει την πει­θαρ­χί­α και τον αλ­λη­λοσε­βα­σμό, με έ­χει μά­θει να βά­ζω προ­τε­ραιό­τη­τες στη ζω­ή μου και να τις ορ­γα­νώ­νω, να θέ­τω όρια, ό­πως ε­πί­σης να σέ­βο­μαι το σώ­μα και το πνεύ­μα μου. Έτσι α­πέ­φυ­γα τις «φαρ­μα­κευ­τι­κές α­γω­γές», που πλέ­ον συ­να­ντά­με συ­χνά στον α­θλη­τι­σμό. Α­κό­μα, μου έχει δι­δά­ξει την προ­σφο­ρά και τον ε­θε­λοντι­σμό, ό­πως στο ΠΙΚ­ΠΑ Βού­λας και σε προ­πο­νή­σεις παι­διών, το ο­ποί­ο μου α­ρέ­σει πο­λύ. Η ε­πι­τυ­χί­α στο Ζί­ου-Ζί­τσου, μου πρό­σφε­ρε μια θέση στο πα­νε­πι­στή­μιο και έ­τσι ε­πέλε­ξα, για να εί­μαι κο­ντά στον α­θλη­τι­σμό, τη σχο­λή ΤΕ­ΦΑ­Α Α­θή­νας.

Τι γνω­ρί­ζεις για το ε­πί­πε­δο του Ζί­ου - Ζί­τσου στην Αρ­με­νί­α;

Η Αρμε­νί­α α­νέ­κα­θεν εί­χε κα­λούς πα­λαι­στές και α­θλη­τές πο­λε­μι­κών τε­χνών, έ­χοντας πολ­λές κα­λές ο­μά­δες στο τζού­ντο, το κα­ρά­τε και το κικ-μποξ. Ω­στό­σο, στο Ζί­ου-Ζί­τσου δεν υ­πάρ­χει ε­θνι­κή ο­μά­δα και ορ­γά­νω­ση στο συ­γκε­κρι­μέ­νο ά­θλη­μα. Με την ε­πί­σκε­ψή μου στην Αρ­με­νί­α τον Αύ­γου­στο του 2015 για τους Πα­ναρ­με­νι­κούς Αγώ­νες, θα πά­ρω πλη­ρο­φο­ρί­ες διό­τι δεν γνω­ρί­ζω περισ­σό­τε­ρα.

Τι ε­μπει­ρίες α­πο­κό­μι­σες α­πό τη συμ­με­το­χή σου φέ­τος στην κα­τα­σκή­νωση της προ-νε­ο­λαί­ας «Μπα­ντα­νε­γκάν» ;

Πρώ­τη φο­ρά φέ­τος συμ­με­τεί­χα ως αρ­χη­γός στην κα­τα­σκή­νω­ση και έ­χο­ντας ρό­λο γυ­μνα­στή ήρ­θα κο­ντά στα παι­διά. Στο δι­κό μου το­μέ­α εί­δα τα παι­διά, α­κό­μα και τα με­γα­λύ­τε­ρα, να χαί­ρο­νται, να συμ­με­τέ­χουν στις δρα­στη­ριό­τη­τες, να εκφρά­ζο­νται ε­λεύ­θε­ρα και να σέ­βο­νται το έ­να το άλ­λο. Στη Χαλ­κι­δι­κή το πε­ρι­βάλ­λον βο­η­θά­ει στο να νιώσεις πιο ε­λεύ­θε­ρος, να χρη­σι­μο­ποιή­σεις τη φα­ντα­σί­α σου και να εκ­φραστείς. Ό­λοι ε­κεί νιώ­θου­με πιο οι­κεί­α.

Ποια εί­ναι τα μελ­λο­ντι­κά σου σχέ­δια;

Ο στόχος μου εί­ναι η συμ­με­το­χή στην Ο­λυ­μπιά­δα πο­λε­μι­κών τε­χνών το 2017 στην Πο­λω­νί­α, στην οποί­α παίρ­νουν μέ­ρος οι κο­ρυ­φαί­οι α­θλη­τές του κόσμου. Ε­πί­σης, ε­πι­θυ­μώ να ο­λο­κλη­ρώ­σω τις σπου­δές μου με ε­πι­τυ­χί­α και να α­σχο­λη­θώ με τις προ­πο­νή­σεις παιδιών.

Θα ή­θε­λες να προ­σθέ­σεις κά­τι;

Το Ζί­ου - Ζί­τσου εί­ναι έ­να με­γά­λο κομ­μά­τι της ζω­ής μου και θα συ­νε­χί­σω να α­γω­νί­ζο­μαι, ό­σο το πνεύ­μα και το σώ­μα μου α­ντέ­χει. Θα ή­θε­λα να ευ­χα­ρι­στή­σω τους γο­νείς μου για την υ­πο­στή­ριξή τους, τον προ­πο­νη­τή μου Γιώρ­γο Ζα­ντιώ­τη, με τον ο­ποί­ο εί­μα­στε μα­ζί α­πό το ξε­κί­νη­μά μου και ή­ταν δί­πλα μου σε ό­λα. Τέ­λος τους συ­να­θλη­τές μου Χρή­στο Ζύ­γου­ρα και Χρή­στο Σαγ­γιώ­τη, που τα τε­λευ­ταί­α δυο χρό­νια εί­μα­στε μα­ζί σε ό­τι κά­νου­με, βο­η­θά­με ο έ­νας τον άλ­λον και έ­χου­με ο­μα­δι­κό πνεύ­μα σε έ­να α­το­μι­κό ά­θλη­μα.

Share
 

Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Περισσότερα...

"Δέχομαι"


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ


διαφήμιση στο αρμενικά

armenian community

Online Επισκέπτες

Έχουμε 51 επισκέπτες συνδεδεμένους