Βαρτάν Αμποβιάν Εκτύπωση E-mail

Ένας νέ­ος που τι­μά το ντου­ντούκ

 

Στον Βικέν Μινασιάν

 

Τον Βαρ­τάν τον πρω­το­γνώ­ρι­σα πριν με­ρι­κά χρό­νια στην Ξάν­θη, σε μια εκ­δρο­μή με την Αρ­μενι­κή Νε­ο­λαί­α Ελ­λά­δας. Ε­κεί τον ά­κου­σα να παί­ζει ντου­ντούκ για πρώ­τη φο­ρά και μπο­ρώ να πω ό­τι ο ήχος του άγ­γι­ξε την καρ­διά μου. Τον πε­ρα­σμέ­νο Α­πρί­λη, πριν την εκ­δή­λω­ση της επε­τεί­ου της Γενοκτονίας, συ­να­ντή­θη­κα μα­ζί του διό­τι ή­θε­λα να μά­θω πε­ρισ­σό­τε­ρα για τον ί­διο και την α­γά­πη του για τη μου­σι­κή και ι­διαι­τέ­ρα για το ντου­ντούκ.

Λοι­πόν Βαρ­τάν, πες μου δύ­ο λό­για για τον ε­αυ­τό σου.

Γεν­νή­θη­κα στην Αρ­με­νί­α αλ­λά σε η­λι­κί­α 2 ε­τών ήρ­θα με την οι­κο­γένειά μου στην Ελ­λά­δα και συ­γκε­κρι­μέ­να στην Ξάν­θη. Γνώ­ρι­σα το φα­ντα­στι­κό κό­σμο της μου­σι­κής α­πό μι­κρή η­λι­κί­α, κα­θώς του πα­τέ­ρα μου του ά­ρε­σε να παίζει α­κορ­ντε­όν, ε­νώ ε­γώ και ο α­δερ­φός μου τον συ­νο­δεύ­α­με παί­ζο­ντας του­μπερλέ­κι. Έ­τσι ξε­κί­νη­σα να πει­ρα­μα­τί­ζο­μαι με το α­κορ­ντε­όν. Έ­να βή­μα πριν το γυ­μνά­σιο, η ι­δέ­α ό­τι στο σχο­λεί­ο θα μπο­ρού­σα να δι­δα­χθώ και μου­σι­κή, με εν­θου­σί­α­σε τό­σο πο­λύ, που αν και κα­τα­λά­βαι­να ό­τι θα εί­χα δυ­σκο­λό­τε­ρο πρό­γραμμα σε σχέ­ση με αυ­τό του α­πλού γυ­μνα­σί­ου, α­πο­φά­σι­σα να πα­ρα­κο­λου­θή­σω το Μου­σι­κό Σχο­λεί­ο της Ξάν­θης. Ε­κεί ήρ­θα σε ε­πα­φή με τη βυ­ζα­ντι­νή την πα­ρα­δο­σια­κή και την ευ­ρω­πα­ϊ­κή μου­σι­κή, ό­πως και με μου­σι­κά όρ­γα­να ό­πως το κλα­ρί­νο, το πιά­νο, ο τα­μπου­ράς και σε με­γα­λύ­τε­ρο βαθ­μό με το α­κορ­ντε­όν.

Σπού­δα­σα τε­χνο­λο­γί­α ή­χου και μου­σι­κών ορ­γά­νων στο Α.Τ.Ε.Ι της Κε­φαλ­λο­νιάς και τώ­ρα κά­νω πρα­κτι­κή σε στού­ντιο της Ξάν­θης. Το κα­λοκαί­ρι του 2004 σε ε­πί­σκε­ψη στην Αρ­με­νί­α α­γό­ρα­σα έ­να ντου­ντούκ και έ­ναν ζουρ­νά. Έχω σκο­πό να συ­νε­χί­σω τις σπου­δές μου στην Αρ­με­νί­α, καθώς εί­ναι το μο­να­δι­κό κρά­τος στο ο­ποί­ο μπο­ρείς να πά­ρεις πτυ­χί­ο πα­νε­πι­στημια­κού ε­πι­πέ­δου στο ντου­ντούκ.

Για­τί απ’ ό­λα τα πα­ρα­δο­σια­κά αρ­με­νι­κά μου­σι­κά όρ­γα­να σε τρά­βη­ξε το ντου­ντούκ;

Το ντου­ντούκ πι­στεύ­ω πως εί­ναι το βα­σι­κό­τε­ρο όρ­γα­νο της αρ­μενι­κής πα­ρα­δο­σια­κής μου­σι­κής. Στο σπί­τι μας α­κού­γα­με κυ­ρί­ως αρ­με­νι­κή παρα­δο­σια­κή μου­σι­κή, έ­τσι α­πό μι­κρός εί­χα μα­γευ­τεί α­πό το μο­να­δι­κό του ή­χο! Έ­νας α­κό­μη πο­λύ βα­σι­κός λό­γος εί­ναι ό­τι το έ­παι­ζε και ο παπ­πούς μου, α­πό αυ­τόν έχω σή­με­ρα δυο ντου­ντούκ (του­λά­χι­στον 50 ε­τών) τα ο­ποί­α μά­λι­στα είχε κα­τα­σκευά­σει ο ί­διος. Ο ση­μα­ντι­κό­τε­ρος λό­γος ό­μως ή­ταν το πρώ­το φύ­σημα. Α­πό το πρώ­το παί­ξι­μο, η αί­σθη­ση ή­ταν μο­να­δι­κή και α­πό τό­τε κά­θε φύ­ση­μα εί­ναι και έ­να τα­ξί­δι. Το ντου­ντούκ εί­ναι α­πό τα όρ­γα­να που και ο μου­σι­κός μπο­ρεί να εκ­φρα­στεί 100% και ο α­κρο­α­τής να τα­ξι­δέ­ψει με τον α­πί­στευ­το ή­χο που πα­ρά­γει.

Ά­ρα εί­σαι αυ­το­δί­δα­χτος στο ντου­ντούκ;

Αν και έ­χω δι­δα­χθεί τη βα­σι­κή του τε­χνι­κή, θε­ω­ρού­με αυ­το­δί­δακτος κα­θώς τα μα­θή­μα­τα που έ­κα­να ή­ταν συ­νο­λι­κά μό­νο 16. Τα πρώ­τα 15 τα έ­κα­να μέσα σε δυο μή­νες στην Αρ­με­νί­α, το 2007, ε­νώ το τε­λευ­ταί­ο στην Α­θή­να με τον Βα­χάν Γκα­λ­στιάν.

Σπου­δά­ζεις τε­χνο­λο­γί­α ή­χου και μου­σικών ορ­γά­νων. Θα α­κο­λου­θή­σεις αυ­τό τον κλά­δο ή θα α­σχο­λη­θείς ε­παγ­γελ­μα­τικά με το ντου­ντούκ;

Αυ­τό που ε­πι­θυ­μώ πε­ρισ­σό­τε­ρο αυ­τή τη στιγ­μή εί­ναι να τε­λειώσω τις σπου­δές μου πά­νω στο ντου­ντούκ. Ύ­στε­ρα, α­κό­μη και αν ερ­γά­ζο­μαι ως τεχνο­λό­γος ή­χου, θα μπο­ρώ πα­ράλ­λη­λα να παί­ζω και σε διά­φο­ρα μου­σι­κά σχή­ματα. Με τη μου­σι­κή μπο­ρώ να εκ­φρά­σω πλή­ρως τα συ­ναι­σθή­μα­τά μου, έ­τσι δεν ε­πιζη­τώ να κερ­δί­σω α­πό τη μου­σι­κή χρή­μα ή δό­ξα.

Ο με­γα­λύ­τε­ρος ό­μως στό­χος μου εί­ναι να προ­σπα­θή­σω να κρα­τή­σω «ζω­ντα­νή» την αρ­με­νι­κή πα­ρα­δο­σια­κή μου­σική και να κά­νω γνω­στό στο ευ­ρύ κοι­νό τον πλού­το και την ο­μορ­φιά της.

Πώς βλέ­πεις το μέλ­λον σου ε­δώ στην Ελ­λά­δα, υ­πάρ­χουν ευ­και­ρί­ες ε­να­σχό­λη­σης με τη μου­σι­κή και γε­νι­κό­τε­ρα με το ντου­ντούκ;

Η μου­σι­κή στην Ελ­λά­δα δια­νύ­ει δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο σή­με­ρα, κα­θώς ο μο­να­δι­κός τρό­πος για να ζή­σεις μό­νο α­πό αυ­τή εί­ναι να παί­ζεις εί­τε ε­λα­φρο­λα­ϊ­κα εί­τε τα «ε­μπο­ρι­κά». Εί­ναι κρί­μα σε μια χώ­ρα, φά­ρο πο­λι­τι­σμού, η μου­σι­κή παι­δεί­α να βρί­σκε­ται σε τόσο χα­μη­λό ε­πί­πε­δο. Πα­ρό­λα αυ­τά δεν στα­μα­τώ να ο­νει­ρεύ­ο­μαι και να προ­σπα­θώ. Η με­γα­λύ­τε­ρη δυ­σκο­λί­α που α­ντι­με­τω­πί­ζω με το ντου­ντούκ εί­ναι ό­τι εί­ναι άγνω­στο όρ­γα­νο στην Ελ­λά­δα. Ω­στό­σο, ο μο­να­δι­κός του ή­χος μα­γεύ­ει ό­ποιον το α­κού­σει. Πα­λιό­τε­ρα έ­παι­ζα κυ­ρί­ως ως session μου­σι­κός σε διά­φο­ρα σχή­μα­τα, α­νε­ξαρτή­τως του εί­δους μου­σι­κής που έπαι­ζα­ν. Έ­χω προ­σαρ­μό­σει το ντου­ντούκ σε μου­σι­κά εί­δη ό­πως το έ­ντε­χνο-λα­ϊ­κό, hip-hop, rock και το metal.

Τε­λευ­ταί­α, ε­τοι­μά­ζου­με ένα σχή­μα με το ο­ποί­ο θα παί­ζου­με μου­σι­κές α­πό ό­λο τον κό­σμο και κυ­ρί­ως α­πό την Αρ­με­νί­α και την Ελ­λά­δα, ό­πως ε­πί­σης θα πα­ρου­σιάζου­με και δι­κές μας συν­θέ­σεις. Αν ό­λα πά­νε κα­λά μέ­σα στο κα­λο­καί­ρι θα κά­νου­με τις πρώ­τες μας εμ­φα­νί­σεις σε διά­φο­ρες πό­λεις της Ελ­λά­δας. Πα­ράλ­λη­λα με αυ­τά, πα­ρα­δί­δω μα­θή­μα­τα ντου­ντούκ, ι­διαί­τε­ρα μέ­σω skype. Αν και δεν το πε­ρίμε­να, οι πε­ρισ­σό­τε­ροι μα­θητές μου είναι Έλ­λη­νες.

Σε ευ­χα­ρι­στώ πο­λύ Βαρ­τάν. Εύ­χο­μαι κά­θε ε­παγ­γελ­μα­τι­κή ε­πι­τυχί­α στη ζω­ή σου, στις σπου­δές σου και γε­νι­κά σε ό­τι κι αν κά­νεις. Εί­μα­στε περή­φα­νοι που έ­χου­με ε­δώ στην Ελ­λά­δα έ­ναν τό­σο α­ξιό­λο­γο μου­σι­κό που τι­μά την αρ­με­νι­κή μου­σι­κή και πι­στεύ­ω πως μια μέ­ρα θα φτά­σεις πο­λύ ψη­λά διό­τι αγα­πάς αυ­τό που κά­νεις.

Θα ή­θε­λα να ευ­χα­ρι­στή­σω και ε­γώ μέ­σα α­πό την καρ­διά μου ε­σέ­να και το πε­ριο­δι­κό, για το εν­δια­φέ­ρον σας και τη βο­ή­θειά σας. Εί­ναι με­γά­λη τιμή για μέ­να να δί­νω συ­νέ­ντευ­ξη στα Αρ­με­νι­κά!

 

Share
 

Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Περισσότερα...

"Δέχομαι"


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ


διαφήμιση στο αρμενικά

armenian community

Online Επισκέπτες

Έχουμε 61 επισκέπτες συνδεδεμένους