Ντικράν Βαρτικιάν Εκτύπωση E-mail

Του Ραζ­μίκ Α­γα­μπα­τιάν

Ιανουάριος - Μάρτιος 2014 Τεύχος 80

 

Με­θυ­σμέ­νος με τέ­χνη και ζω­γρα­φι­κή

 

Ο Ντι­κράν Βαρ­τι­κιάν εί­ναι ένας Αρ­μέ­νιος γε­λοιο­γρά­φος που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται για πά­νω α­πό μια δε­κα­ε­τί­α στην Πο­λω­νί­α. Α­γα­πά­ει τον κό­σμο των πα­ρα­μυ­θιών και προ­σπα­θεί διαρ­κώς να ι­κα­νο­ποι­ή­σει τις καλ­λι­τε­χνι­κές α­νη­συ­χί­ες του πει­ρα­μα­τι­ζό­με­νος με έ­να πλή­θος δια­φο­ρετι­κών μορ­φών τέ­χνης. Έ­τσι ε­κτός α­πό γε­λοιο­γρά­φος, ο Ντι­κράν α­σχο­λεί­ται με τη φω­το­γρα­φί­α, τη ζω­γρα­φι­κή, το σχέ­διο, το design και το animation.

Ο Ντι­κράν Βαρ­τι­κιάν γεν­νή­θη­κε το 1962 στο Ε­ρε­βάν της Αρ­με­νί­ας. Α­πό το 1978 μέ­χρι το 1982 σπού­δα­σε σκί­τσο και ζω­γρα­φι­κή στο πα­νε­πι­στή­μιο Τερ­λε­με­ζιάν. Ύ­στε­ρα α­πό δύ­ο χρό­νια ήρ­θε σε ε­πα­φή με την τέ­χνη του animation ερ­γα­ζό­με­νος στο στού­ντιο της Hayfilm. Κα­τό­πιν πα­ρα­κο­λού­θη­σε έ­να τριε­τή κύκλο σπου­δών σχε­τι­κά με την τέ­χνη και την εκ­παί­δευ­ση στην παι­δα­γω­γι­κή σχο­λή του Ε­ρε­βάν. Το 1991 ε­γκα­τα­στά­θη­κε στην Πο­λω­νί­α, ό­που αρ­χι­κά ερ­γά­στη­κε για το στού­ντιο Hanna-Barbera ως σχε­δια­στής.

Στα­δια­κά ό­μως ο Ντι­κράν α­να­κα­λύ­πτει και άλ­λες πτυ­χές του τα­λέ­ντου του, με α­πο­τέ­λε­σμα πλέ­ον να εκ­φρά­ζει τις καλ­λι­τε­χνι­κές του α­νησυ­χί­ες μέ­σω της φω­το­γρα­φί­ας, της ζω­γρα­φι­κής, της γε­λοιο­γρα­φί­ας, της γρα­φι­στι­κής και του animation. Στο χώ­ρο της γε­λοιο­γρα­φί­ας εί­ναι δρα­στή­ριος για πά­νω α­πό 12 χρό­νια σα­τι­ρί­ζο­ντας ό­χι μό­νο πολω­νι­κές δια­ση­μό­τη­τες αλ­λά και διε­θνείς προ­σω­πι­κό­τη­τες.

Έ­χει συ­νερ­γα­στεί με αρ­κε­τούς εκ­δο­τι­κούς οί­κους της Πο­λω­νί­ας και έ­χει ει­κο­νο­γρα­φή­σει πλή­θος βι­βλί­ων και η­με­ρο­λο­γί­ων. Εί­ναι έ­νας α­πό τους λί­γους ά­ξιους εκ­προ­σώπους της τε­χνι­κής του animation με άμ­μο, ε­νώ έ­χει σχε­διά­σει μέ­χρι και παι­δι­κές κού­κλες για αρ­κε­τές ε­ται­ρί­ες παι­χνι­διών. Ο Ντι­κράν Βαρ­τι­κιάν ε­ξα­κο­λου­θεί να ζει και να ερ­γά­ζε­ται στην Πο­λω­νί­α, ό­που συμ­με­τέ­χει α­νά τα­κτά χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα σε εκ­θέ­σεις ζω­γρα­φι­κής και γε­λοιο­γρα­φί­ας.

Πώς α­σχο­λη­θή­κα­τε με την τέ­χνη του animation;

Η τέ­χνη του animation μου ά­ρε­σε α­πό παι­δί. Ή­ταν και πα­ρα­μέ­νει για ε­μέ­να αυ­τό που α­πο­κα­λώ ο κό­σμος των πα­ρα­μυ­θιών.

Εί­ναι ας το πού­με η εμ­μο­νή που με κά­νει δη­μιουρ­γι­κό και ευ­τυ­χι­σμέ­νο. Ο τύ­πος animation στον ο­ποί­ο ε­ξει­δι­κεύ­ο­μαι εί­ναι αυ­τός ό­που σχε­διά­ζει κα­νείς μορ­φές με άμ­μο πά­νω σε μια λευ­κή φω­τει­νή ε­πι­φά­νεια.

Τι θυ­μά­στε α­πό την πε­ρί­ο­δο συ­νερ­γα­σί­ας σας με την Cartoon Film Studio στο Ε­ρε­βάν;

Στο στού­ντιο του Hayfilm animation ερ­γά­στη­κα για δύ­ο χρό­νια και πιο συ­γκε­κρι­μέ­να την πε­ρί­ο­δο 1984-1986. Ό­μως, στον ε­λεύθε­ρο χρό­νο μου ασχο­λιό­μουν με την πα­ρα­γω­γή και δη­μιουρ­γί­α δι­κών μου ται­νιών. Κά­πως έ­τσι γύρι­σα και κά­ποιες ταινί­ες animation. Μά­λι­στα, μί­α α­πό αυ­τές με τον τί­τλο «Τα βι­βλί­α α­πό τη λί­θι­νη ε­πο­χή», δια­κρί­θη­κε και βρα­βεύ­τη­κε σε δύ­ο δια­γω­νι­σμούς. Τα χρό­νια αυ­τά ή­ταν πο­λύ ε­ποι­κο­δο­μη­τι­κά και εί­χα την ευ­και­ρί­α να γνω­ρί­σω ση­μα­ντι­κούς αν­θρώ­πους του κι­νη­μα­το­γρά­φου.

Στην Πο­λω­νί­α ε­γκα­τα­στα­θήκα­τε α­πό τύ­χη ή ή­ταν προ­σω­πι­κή σας ε­πι­λο­γή;

Ό­ταν α­πο­φά­σι­σα να βγω έ­ξω απ’ τα σύ­νο­ρα και να γνω­ρί­σω τον κό­σμο, ή­μουν ή­δη 30 χρο­νών. Το ό­νειρό μου ή­ταν να δω με τα μά­τια μου την Ι­τα­λί­α του Λε­ο­νάρ­ντο Ντα Βί­ντσι, τον πο­λι­τι­σμό της αρ­χαί­ας Ελ­λά­δας, τα μου­σεί­α της Βιέν­νης, το Λούβρο, τη Βε­νε­τί­α και τη Βαρ­κελώ­νη. Αλ­λά τε­λι­κά η μοί­ρα με έ­φε­ρε στην Πο­λω­νί­α. Ε­κεί ήρ­θα σε ε­πα­φή με πολ­λούς και δια­φο­ρε­τι­κούς αν­θρώ­πους.

Στα­δια­κά α­να­κά­λυ­ψα μέ­σα α­πό τους Πο­λω­νούς, τον πο­λι­τι­σμό τους και την ι­στο­ρί­α τους. Και ε­κεί­νοι με της σει­ρά τους γνώ­ρι­σαν μέ­σα α­πό μέ­να και την τέχνη μου, την πιο προ­σω­πι­κή εκ­δο­χή της Αρ­με­νί­ας που έ­χω στην καρ­διά μου.

Κα­τά τη γνώμη σας πό­σο «συγ­γε­νεύ­ουν» οι Αρ­μέ­νιοι με τους Πο­λω­νούς;

Οι Πο­λω­νοί και οι Αρ­μέ­νιοι μοι­ρά­ζο­νται αρ­κε­τά κοι­νά στοι­χεί­α, α­κό­μη και α­πό ι­στο­ρι­κής α­πό­ψε­ως. Οι πρώ­τοι Αρ­μένιοι ε­γκα­τα­στά­θη­καν στην Πο­λω­νί­α με­τά την κα­τα­στρο­φή της πό­λης Α­νί.

Ε­πί­σης, στην Πο­λω­νί­α ζουν και δρα­στη­ριο­ποιού­νται πολλές ε­πι­φα­νείς προ­σω­πι­κό­τη­τες με αρμε­νι­κή κα­τα­γω­γή.

Έ­χε­τε ασχο­λη­θεί με δια­φο­ρε­τι­κές μορ­φές τέ­χνης: κα­ρι­κα­τού­ρες, γε­λοιο­γρα­φί­ες, φω­το­γρα­φί­α, ζω­γρα­φι­κή, σχέ­διο. Ποια από ό­λες σας «σα­γη­νεύ­ει» πε­ρισ­σό­τε­ρο;

Οι α­λή­θεια εί­ναι ό­τι με τα χρό­νια άρ­χι­σα να πει­ρα­μα­τί­ζο­μαι και να δο­κι­μά­ζω δια­φο­ρε­τι­κές μορ­φές τέ­χνης και έκ­φρα­σης. Οι γε­λοιο­γρα­φί­ες α­πο­τε­λούν το δια­σκε­δα­στι­κό κομ­μά­τι της τέ­χνης μου. Η ζω­γρα­φι­κή ό­μως πα­ρα­μέ­νει η με­γά­λη μου α­γά­πη. Η τέ­χνη άλ­λω­στε εί­ναι έ­να με­θυ­στι­κό θαύ­μα. Εί­ναι μα­γεί­α!

Ποιες εί­ναι οι ε­πιρ­ρο­ές σας; Θα θέ­λα­τε να α­να­φέ­ρε­τε κά­ποιους καλ­λι­τέ­χνες που σας έ­χουν ε­μπνεύ­σει;

Με συ­γκι­νεί ι­διαί­τε­ρα το να σκέ­φτο­μαι ό­τι έ­μπνευ­σή μου α­πο­τε­λούν ό­λοι οι Αρ­μέ­νιοι γί­γα­ντες των ει­κα­στι­κών τε­χνών ό­πως ο Βαρτκές Σου­ρε­νιά­ντς, ο Χο­βαν­νές Α­ϊ­βα­ζόβσκι, ο Μαρ­ντι­ρός Σα­ριάν, ο Μι­νάς Α­βε­ντισιάν. Αλ­λά και οι πα­γκό­σμιοι «τι­τά­νες» των τε­χνών ό­πως ο Ντα­βί­ντσι, ο Βε­λάθ­κεθ, ο Ρέ­μπρα­ντ κ.ά.

Ση­μα­ντι­κό κομ­μά­τι της δου­λειάς σας σχε­τί­ζε­ται με κοι­νω­νι­κά και πο­λι­τι­κά θέ­μα­τα. Αυ­τό δη­λώνει κά­ποια στά­ση σας ή εί­ναι α­πλώς η δου­λειά σας;

Γε­νι­κά, ό­ταν σχε­διά­ζω γε­λοιο­γρα­φί­ες και σα­τυ­ρι­κά σκί­τσα, έ­χω τον α­πό­λυ­το έ­λεγ­χο, αλ­λά και την ε­λευ­θε­ρί­α κι­νή­σε­ων στα θέ­μα­τα που ε­πι­λέ­γω. Με αυ­τόν τον τρό­πο εκ­φρά­ζω την ά­πο­ψη και στά­ση μου α­πέ­να­ντι στην α­δικί­α και ε­ξω­τε­ρι­κεύ­ω με ει­κό­νες τον προ­σω­πι­κό μου κό­σμο της α­λή­θειας. Οι γε­λοιο­γρα­φί­ες μου δί­νουν τη δυ­να­τό­τη­τα να α­ντι­δρά­σω με τα κα­κώς κεί­με­να που βλέ­πω γύ­ρω μου.

Ποια εί­ναι η γνώ­μη σας για την πο­λι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή κα­τάστα­ση στην Αρ­με­νί­α;

Πολ­λά πράγ­μα­τα μπο­ρεί κανείς να τα δει πιο ξε­κά­θα­ρα α­πό α­πόστα­ση πα­ρά α­πό κο­ντά. Δεν θε­ω­ρώ τον ε­αυ­τό μου ει­δή­μο­να σε θέ­μα­τα πο­λι­τι­κής. Παρ’ ό­λα αυ­τά δεν μου α­ρέ­σει και δεν α­ντέ­χω να βλέ­πω στην κυ­βέρ­νη­ση και στην πο­λι­τι­κή αν­θρώ­πους που δεν α­γα­πά­νε την πα­τρί­δα τους και ό­σους δεν έ­χουν σχέ­ση με την πο­λι­τι­κή.

Υ­πάρ­χει κά­τι που θα ευ­χό­σα­στε στο ά­με­σο μέλ­λον;

Εί­ναι δύ­σκο­λο να πω, κα­θό­τι τα μελ­λο­ντι­κά μου σχέ­δια σχε­τί­ζο­νται ά­μεσα και τις ε­κά­στο­τε οι­κο­νο­μι­κές μου δυ­να­τό­τη­τες. Αι­σθά­νο­μαι ό­τι στη ζω­ή μου έ­χω αρ­κε­τό δρό­μο μπρο­στά μου να δια­νύ­σω. Η καρ­διά μου έ­χει μεί­νει στην Αρ­με­νί­α και θέ­λω να ελπί­ζω ό­τι στη δια­δρο­μή μου, κά­ποια στιγ­μή θα ξα­να­σμί­ξω με τη μη­τέ­ρα πα­τρί­δα.

Share
 

Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Περισσότερα...

"Δέχομαι"


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ


διαφήμιση στο αρμενικά

armenian community

Online Επισκέπτες

Έχουμε 58 επισκέπτες συνδεδεμένους