Μαριάμ Ασλαμαζιάν 1907 - 2006 Εκτύπωση E-mail

Aναΐς Καζαντζιάν

Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2012 τεύχος 74

 

 

 

 

Η Μα­ριάμ Α­σλα­μα­ζιάν ανή­κει στην πρώ­τη γε­νιά των καλ­λι­τε­χνών της Σο­βιε­τι­κής Αρ­με­νί­ας, που συ­νέ­βα­λαν στην ε­ξέ­λι­ξη και την πα­γκό­σμια προ­βο­λή της σύγ­χρο­νης αρ­με­νι­κής τέ­χνης. Έ­ζη­σε μια ζω­ή γε­μά­τη και δη­μιουρ­γι­κή. Συμ­με­τεί­χε σε α­μέ­τρη­τες εκ­θέ­σεις α­νά τον κό­σμο, τι­μή­θη­κε με πά­μπολ­λα βρα­βεί­α και τίτλους, ε­νώ πολ­λά α­πό τα έρ­γα της φι­λο­ξε­νού­νται σή­με­ρα σε 50 μου­σεί­α α­νά τον κό­σμο, ό­πως στην Αγί­α Πε­τρού­πο­λη, τη Γαλ­λί­α, την Κί­να και την Ινδί­α.

Γεν­νή­θη­κε στις 20 Ο­κτω­βρί­ου του 1907, στο χω­ριό Μπας-Σι­ράκ κο­ντά στο Γκιουμ­ρί, σε μια με­γά­λη και α­γα­πη­μέ­νη οι­κο­γέ­νεια μυ­λω­νά­δων. Εί­χε 7 α­δέρ­φια, α­νά­με­σά τους και η ε­ξί­σου κα­τα­ξιω­μέ­νη ζω­γρά­φος Γε­ρα­νου­ή Α­σλα­μα­ζιάν.

Ο πα­τέ­ρας της ή­ταν έ­νας άν­θρω­πος με ευ­ρύ πε­δί­ο εν­δια­φε­ρό­ντων και έ­τσι α­πό νε­α­ρή η­λι­κί­α, ε­κτός α­πό τις α­γρο­τι­κές γνώ­σεις, η Μα­ριάμ α­πέ­κτη­σε ε­πα­φή και με την τέ­χνη.

Με­τά α­πό πα­ρό­τρυν­ση του δα­σκά­λου της στα καλ­λι­τε­χνι­κά, η Μα­ριάμ μαζί με την Γε­ρα­νουή σπού­δα­σαν στο νε­ο­ϊ­δρυ­θέν καλ­λι­τε­χνι­κό γυ­μνά­σιο του Γκιουμ­ρί. Α­μέ­σως με­τά, το 1926, εισή­χθη στη Σχο­λή Κα­λών Τε­χνών του Ε­ρε­βάν, ό­που εί­χε δα­σκά­λους τους Σ. Α­γατζα­νιάν και Σ. Α­ρα­κε­λιάν. Συ­νέ­χι­σε τις σπου­δές της στη Μό­σχα και το Λέ­νιν­γκρα­ντ δί­πλα σε κο­ρυ­φαί­ους ζω­γρά­φους της ε­πο­χής, ό­πως οι Μ. Ρο­ντιό­νωφ, Κ. Πετρόβ-Βό­ντκιν, Ν. Ου­ντάλ­τσο­βα, Κ. Ι­στό­μιν, Α. Ντρέ­βιν και Α. Σα­βί­νοφ.

Ε­κτός α­πό το έμ­φυ­το τα­λέ­ντο της, η Μα­ριάμ ξε­χώ­ρι­ζε για την κα­λο­σύ­νη, την προ­σή­νεια και τον αν­θρω­πι­σμό της. Την ε­νέ­πνε­ε ο­τι­δή­πο­τε φωτει­νό, χα­ρού­με­νο και αι­σιό­δο­ξο.

Ζω­γρά­φι­ζε κυ­ρί­ως πορ­τρέ­τα, το­πί­α και «νε­κρές φύ­σεις». Την εν­διέ­φε­ρε ι­διαί­τε­ρα η δια­φο­ρε­τικό­τη­τα των αν­θρώ­πων, το πα­ρελ­θόν τους, ο ε­σω­τε­ρι­κός κό­σμος και οι σκέ­ψεις τους, ε­νώ α­στεί­ρευ­τη πη­γή έ­μπνευ­σης για τη Μα­ριάμ α­πο­τε­λού­σε η φύ­ση της Αρ­με­νί­ας.

Συ­χνά, της ά­ρε­σε να ε­ξε­ρευ­νά τις πόλεις και τα χω­ριά, να μέ­νει στα σπί­τια των χω­ρι­κών και να ζω­γρα­φί­ζει τα τοπί­α και τους αν­θρώ­πους.

Στις «νε­κρές φύ­σεις» η ζω­γρά­φος με εν­θου­σια­σμό α­πεικό­νι­σε τα πο­λύ­χρω­μα λου­λού­δια α­πό τις κοι­λά­δες της πα­τρί­δας της, τα ώ­ρι­μα και χυ­μώ­δη φρού­τα, τα α­γρο­τι­κά ερ­γα­λεί­α, τα πα­λιά χάλ­κινα σκεύ­η και τα αρ­με­νι­κά χα­λιά.

Πα­ρό­μοια έρ­γα δη­μιούρ­γη­σε και με θέ­ματα α­πό τη Ρω­σί­α, την Ιν­δί­α, την Α­φρι­κή, τη Συ­ρί­α, κ.α, τα ο­ποί­α ε­μπνεύ­στη­κε τα­ξι­δεύ­ο­ντας ι­διαί­τε­ρα σε χώ­ρες της Ανα­το­λής.

Τα χρό­νια του Β’ Πα­γκο­σμί­ου Πο­λέ­μου α­φιέ­ρω­σε αρ­κε­τές α­πό τις δου­λειές της στις μη­τέ­ρες της Αρ­με­νί­ας, για τις δο­κι­μα­σί­ες και τις κα­κου­χί­ες που υ­πέ­στη­σαν.

Α­σχο­λή­θη­κε ε­πί­σης με τη σκη­νο­γρα­φί­α και την κε­ρα­μι­κή τέ­χνη. Άρι­στη μέ­θο­δος, χει­ρι­σμός της φόρ­μας και του ρυθ­μού, πολλή φα­ντα­σί­α και αι­σθη­τι­κή μα­ζί με α­να­φο­ρές στη λα­ϊ­κή πα­ρά­δο­ση, έ­δω­σαν μια ει­δι­κή γο­η­τεί­α στην κε­ρα­μι­κή τέχνη της Μα­ριάμ Α­σλα­μα­ζιάν.

Το 1972 της α­πο­νε­μή­θη­κε το βρα­βεί­ο Νέ­ρου της Ιν­δί­ας α­πό την πρω­θυ­πουρ­γό της χώ­ρας Ί­ντι­ρα Γκά­ντι, για την «ε­ξαί­ρε­τη συμ­βο­λή της στην προ­ώ­θη­ση της διε­θνούς κα­τα­νό­η­σης, κα­λής θέ­λη­σης και φι­λί­ας με­τα­ξύ των λα­ών του κό­σμου» και αρ­γό­τε­ρα, το 1976, το βραβεί­ο Νά­σερ της Αι­γύ­πτου.

Το 1987 η πό­λη του Γκιουμ­ρί για να τι­μή­σει τη γεν­ναί­α προ­σφο­ρά της Μαριάμ και της α­δελ­φής της Γε­ρα­νου­ή, στη γε­νέ­τει­ρά τους, ί­δρυσε έ­να μου­σεί­ο α­φιε­ρω­μέ­νο σε ε­κεί­νες με 660 έρ­γα τους.

Τα τε­λευ­ταί­α της χρό­νια η Μα­ριάμ έ­γρα­ψε τον “Απο­λο­γι­σμό της ζω­ής” της για να πε­ρι­γρά­ψει τα ευτυ­χι­σμέ­να χρό­νια, τις συ­να­ντή­σεις της με ση­μα­ντι­κές προ­σω­πι­κό­τη­τες, ό­πως και τις δυ­σκο­λί­ες της ζω­ής της.

Η Μα­ριάμ Α­σλα­μα­ζιάν α­πε­βί­ω­σε στη Μό­σχα το 2006 και κη­δεύ­τη­κε στο Ε­ρε­βάν, στο Πάν­θε­ον του Κο­μι­τάς, δί­πλα στον Κο­μι­τάς, τον Χα­τσα­ντου­ριάν, τον Σα­ριάν και άλ­λες ε­ξέ­χου­σες μορ­φές της αρμε­νι­κής τέ­χνης.

Share
 

Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Περισσότερα...

"Δέχομαι"


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ


διαφήμιση στο αρμενικά

armenian community

Online Επισκέπτες

Έχουμε 44 επισκέπτες συνδεδεμένους