Δυτικοαρμενική: Μια γλώσσα που κινδυνεύει να εξαφανιστεί (;) Εκτύπωση E-mail

Σαρκίς Αγαμπατιάν

                                              Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2012 τεύχος 74

 


 

 

Πρό­σφα­τη έ­ρευ­να γλωσ­σο­λό­γων έ­δειξε ό­τι η δυ­τι­κο­αρ­με­νι­κή εί­ναι α­νά­με­σα στις χι­λιά­δες γλώσ­σες που κιν­δυ­νεύ­ουν να ε­ξα­φα­νι­στούν τα ε­πό­με­να ε­κα­τό χρό­νια. Με α­φορ­μή την προ­βο­λή της σει­ράς ντο­κι­μα­ντέρ Greektown α­πό την ΕΤ1 με θέ­μα τους Έλλη­νες της δια­σπο­ράς και την προ­σπά­θειά τους να δια­τη­ρή­σουν ζω­ντα­νή την ελ­ληνι­κή γλώσ­σα και πα­ρά­δο­ση μέ­σα στο τε­ρά­στιο χω­νευ­τή­ρι των λα­ών που λέ­γε­ται Α­με­ρι­κή, η σύ­γκρι­ση με την α­ντί­στοι­χη πε­ρί­πτω­ση της αρ­με­νι­κής δια­σπο­ράς δεν θα ή­ταν ά­σκο­πη.

Η «με­γά­λη δια­σπο­ρά» δη­μιουρ­γή­θη­κε με­τά τη γε­νο­κτο­νί­α του 1915 και τη σο­βιετο­ποί­η­ση της Αρ­με­νί­ας μέ­σα στα ε­λά­χι­στα σύ­νο­ρά της. Η πρώ­τη γε­νιά των αρ­μενί­ων προ­σφύ­γων γεν­νή­θη­κε στην «πα­τρί­δα» (γερ­γκίρ) και έ­ζη­σε τα διά­φο­ρα ε­πει­σό­δια που ο­δή­γη­σαν στη γε­νο­κτονί­α. Οι Αρ­μέ­νιοι αυ­τής της γε­νιάς κυ­ριο­λε­κτι­κά ξε­ρι­ζω­μέ­νοι, μι­λώ­ντας ά­σχημα ή α­γνο­ώ­ντας τε­λεί­ως τη γλώσ­σα της χώ­ρας υ­πο­δο­χής, πε­ρι­θω­ριο­ποι­η­μέ­νοι και βα­σα­νι­σμέ­νοι α­πό τα προ­βλή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νής ε­πι­βί­ω­σης, πα­ρέ­μειναν μέ­χρι το θά­να­τό τους «προ­σω­ρι­νοί φι­λο­ξε­νού­με­νοι» που ζού­σαν στο «ε­ξωτε­ρι­κό».

Η δεύ­τε­ρη γε­νιά, αυ­τή των ορ­φα­νών ή των παι­διών που γεν­νή­θη­καν στα στρα­τόπε­δα προ­σφύ­γων στην Ελ­λά­δα, στην Κύ­προ, στη Μέ­ση Α­να­το­λή ή στη Γαλ­λί­α, ερ­γάστη­κε σκλη­ρά, ε­ξά­σκη­σε ό­λα τα ε­παγ­γέλ­μα­τα, βελ­τί­ω­σε αι­σθη­τά το ε­πί­πε­δο της ζω­ής της, αλ­λά ε­λά­χι­στοι ή­ταν αυ­τοί που εί­χαν τη δυ­να­τό­τη­τα να φοι­τή­σουν σε κο­λέ­για ή πα­νε­πι­στή­μια. Η χρή­ση της αρ­με­νι­κής ή­ταν κά­τι το φυ­σιο­λογι­κό, αν και μι­λού­σαν σχε­τι­κά κα­λά την ελ­λη­νι­κή, γαλ­λι­κή ή α­ρα­βι­κή γλώσ­σα στους χώ­ρους ερ­γα­σί­ας. Οι άν­θρω­ποι αυ­τοί δια­τή­ρη­σαν τους θε­σμούς και τις πα­ρα­δό­σεις και ε­ξα­σφά­λι­σαν τη με­τα­βί­βα­ση της μνή­μης.

Οι Αρ­μέ­νιοι τρί­της και τέ­ταρ­της γε­νιάς που γεν­νή­θη­καν και με­γά­λω­σαν μακριά α­πό την «πα­τρί­δα» δια­φο­ρο­ποιού­νται ρι­ζι­κά α­πό τις δύ­ο προ­η­γού­με­νες. Ε­πι­τυ­χη­μέ­νοι ε­παγ­γελ­μα­τί­ες, πτυ­χιού­χοι και α­πό­λυ­τα ε­νταγ­μέ­νοι στις μεσαί­ες α­στι­κές τά­ξεις, έ­πα­ψαν να εί­ναι α­μι­γώς αρ­με­νό­φω­νοι, με ε­ξαί­ρε­ση τις πα­ροι­κί­ες της Μέ­σης Α­να­το­λής.

Με­τά α­πό έ­να σχε­δόν αιώ­να ύ­παρ­ξης της δια­σπο­ράς, δια­φαί­νε­ται πώς ο­ρι­σμένες κοι­νό­τη­τες έ­χουν α­να­πτύ­ξει μια α­παι­σιό­δο­ξη και μοι­ρο­λα­τρι­κή στά­ση απέ­να­ντι στο ζή­τη­μα της δια­τή­ρη­σης και χρη­σι­μό­τη­τας της αρ­με­νι­κής γλώσ­σας. Ας δού­με κά­ποια α­πό τα ε­ρω­τή­μα­τα που «βα­σα­νί­ζουν» τους ση­με­ρι­νούς Αρμέ­νιους:

 

-Ζω μό­νι­μα στην Ελ­λά­δα και έ­χω την ελ­λη­νι­κή υ­πη­κο­ό­τη­τα. Για­τί θα πρέπει να μι­λά­ω αρ­μέ­νι­κα;

-Τώ­ρα πια εί­μαι Γάλ­λος. Σε τι θα βο­η­θήσει να μι­λά­ω αρ­μέ­νι­κα στη Γαλ­λί­α;

-Εί­μαι Α­με­ρι­κα­νός. Αι­σθά­νο­μαι Α­με­ρικα­νός. Το γε­γο­νός ό­τι οι πρό­γο­νοί μου ή­ταν Αρ­μέ­νιοι πριν α­πό 100 χρό­νια δεν έχει κα­μιά ση­μα­σί­α για μέ­να.

-Για­τί πρέ­πει να δυ­σκο­λέ­ψω τη ζωή μου; Ποιος νιά­ζε­ται αν θα μι­λά­ει κά­ποιος αρ­μέ­νι­κα;

- Για­τί να πιέ­σω τα παι­διά μου να μά­θουν αρ­μέ­νι­κα, α­φού δεν πρό­κει­ται πο­τέ να ε­πι­στρέ­ψου­με στην Αρ­με­νί­α ή στη δυ­τι­κή Αρ­με­νί­α;

-Δεν μι­λά­ω αρ­μέ­νι­κα αλ­λά αι­σθάνο­μαι Αρ­μέ­νιος.

-Ας το πα­ρα­δε­χτού­με. Στη ση­με­ρι­νή ε­πο­χή τ’ αρ­μέ­νι­κα εί­ναι μια γλώσ­σα που δεν χρη­σι­μεύ­ει σε τί­πο­τα.

-Τ’ αρ­μέ­νι­κα εί­ναι δύ­σκο­λη γλώσσα, ε­νώ τα ελ­λη­νι­κά, τ’ αγ­γλι­κά, τα γαλ­λι­κά έ­χουν γί­νει πλέ­ον η μη­τρι­κή μου γλώσ­σα.

-Δεν μπο­ρώ ν’ α­να­πτύ­ξω έ­να θέ­μα σε μια συ­ζή­τη­ση, το λε­ξι­λό­γιό μου εί­ναι φτω­χό στ’ αρ­μέ­νι­κα.

-Ξέ­χα­σέ το εί­ναι μια χα­μέ­νη υ­πόθε­ση. Α­κό­μη και οι Αρ­μέ­νιοι της Αρ­με­νί­ας μι­λούν πε­ρί­ερ­γα και α­να­κα­τεύ­ουν πολ­λές ρω­σι­κές λέ­ξεις στην ο­μι­λί­α τους.

-Η ζω­ή εί­ναι δύ­σκο­λη, ας μην τη δυσκο­λεύ­ου­με πε­ρισ­σό­τε­ρο.

-Δεν γεν­νή­θη­κα στην Αρ­με­νί­α. Για­τί πρέ­πει να μι­λά­ω αρ­μέ­νι­κα;

-Πώς θα βο­η­θή­σουν τ’ αρ­μέ­νι­κα ώστε να βρει δου­λειά το παι­δί μου; Δεν υ­πάρ­χει μέλ­λον στ’ αρ­μέ­νι­κα.

 

Ό­ταν τα μέ­λη μιας κοι­νό­τη­τας, η γλώσ­σα της ο­ποί­ας α­πει­λεί­ται με ε­ξα­φά­νιση, σκέ­φτο­νται κατ’ αυ­τόν τον τρό­πο, εί­ναι α­λή­θεια ό­τι οι κοι­νω­νιο­λό­γοι και οι γλωσ­σο­λό­γοι δεν μπο­ρούν να κά­νουν και πολ­λά πράγ­μα­τα. Τα πε­ρισ­σό­τερα Αρ­με­νό­που­λα δεν δι­δά­σκο­νται την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα και κά­ποια στιγ­μή, όταν οι γο­νείς τους θα έ­χουν φύ­γει α­πό τη ζω­ή, δεν θα υ­πάρ­χει πλέ­ον κα­νείς για να συ­νε­χί­σει την αρ­με­νι­κή πα­ρά­δο­ση, γλώσ­σα και κουλ­τού­ρα.

Ω­στό­σο, η κοι­νω­νιο­λό­γος-γλωσ­σο­λό­γος Άρ­ντα Τζε­μπε­τζιάν α­πό τη Λευ­κω­σί­α, σ’ έ­να εν­δια­φέ­ρον άρ­θρο της, που δη­μο­σί­ευ­σε το δια­δι­κτυα­κό Ramgavar Mamoul στις 21.5.2012, πι­στεύ­ει α­κρι­βώς το α­ντί­θε­το και υ­πο­στη­ρί­ζει την ά­πο­ψή της α­να­φέ­ρο­ντας τις διά­φο­ρες δρα­στη­ριό­τη­τες τις ο­ποί­ες θα μπο­ρού­σαν να ε­ξα­σκή­σουν το ά­το­μο, η οι­κο­γέ­νεια και η κοι­νό­τη­τα προ­κει­μέ­νου ν’ α­ντι­στρέ­ψουν το κλί­μα και να δια­τη­ρή­σουν και να ξα­να­ζω­ντα­νέ­ψουν τη δυ­τι­κο­αρ­μενι­κή γλώσ­σα στη δια­σπο­ρά. Πα­ρα­θέ­του­με τους πί­να­κες που συ­νέ­τα­ξε κα­τά κατη­γο­ρί­α:

 

Τι μπο­ρεί να κά­νει έ­να ά­το­μο

Να α­να­πτύ­ξει μια θε­τι­κή στά­ση α­πέ­να­ντι στην αρ­με­νι­κή γλώσσα και τον αρ­με­νι­σμό.

Να α­κού­ει αρ­μέ­νι­κα τρα­γού­δια.

Να πα­ρευ­ρί­σκε­ται σε πο­λι­τι­στι­κές, κοι­νω­νικές, πο­λι­τι­κές και θρη­σκευ­τι­κές εκ­δη­λώ­σεις.

Να αι­σθά­νε­ται υ­πε­ρή­φα­νος για την αρ­με­νι­κή του κλη­ρο­νο­μιά.

Να εν­θαρ­ρύ­νει τα μέ­λη της οι­κο­γέ­νειας να μιλούν με­τα­ξύ τους την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα ό­σο το δυ­να­τόν πε­ρισ­σό­τε­ρο.

Να ε­πι­σκέ­πτε­ται την πα­τρί­δα μό­νος ή με Αρ­μένιους ή μη Αρ­μέ­νιους φί­λους.

Να γί­νει μέ­λος μιας πο­λι­τι­στι­κής ή πο­λι­τικής ορ­γά­νω­σης.

Να α­πο­φεύ­γει να «α­να­κα­λύ­πτει» α­δυ­να­μί­ες στην αρ­με­νι­κή κουλ­τού­ρα ε­παι­νώ­ντας μο­νί­μως αυ­τήν της χώ­ρας υ­πο­δο­χής.

Να πα­ντρεύ­ε­ται Αρ­μέ­νιο ή να νυμ­φεύ­ε­ται Αρ­μέ­νισ­σα.

Να μι­λά­ει την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα με τα παι­διά του.

Αν μι­λά ή­δη την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα να εν­θαρ­ρύνει και άλ­λους να μι­λούν ε­πί­σης.

Να μην ει­ρω­νεύ­ε­ται αυ­τούς που πα­σχί­ζουν να μι­λή­σουν την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα.

Να συ­χνά­ζει τα­κτι­κά στην εκ­κλη­σί­α.

Τι μπο­ρούν να κά­νουν οι οι­κο­γέ­νειες

Να α­να­πτύ­ξουν μια θε­τι­κή στά­ση α­πέ­να­ντι στην αρ­με­νι­κή γλώσ­σα και τον αρ­με­νι­σμό.

Να μην ντρέ­πο­νται να γιορ­τά­ζουν την αρ­με­νική πα­ρά­δο­ση.

Να εν­θαρ­ρύ­νουν τη δι­γλωσ­σί­α στα παι­διά τους κα­θώς αυ­ξά­νει την πνευ­μα­τι­κή α­νά­πτυ­ξη και τη σκέ­ψη τους.

Να βο­η­θή­σουν τα παι­διά τους και τα μέ­λη άλ­λων οι­κο­γε­νειών να λύ­σουν «το ζή­τη­μα της ντρο­πής».

Να θυ­μού­νται πά­ντα ό­τι τα δί­γλωσ­σα παι­διά εί­ναι πιο έ­ξυ­πνα α­πό τα α­ντί­στοι­χα μο­νό­γλωσ­σα.*

Να γί­νουν το πα­ρά­δειγ­μα στις άλ­λες οι­κο­γένειες και να τις εν­θαρ­ρύ­νουν να μι­λούν την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα ό­που εί­ναι δυνα­τόν.

Να ορ­γα­νώ­σουν ο­μά­δες γο­νέ­ων υ­πο­στή­ρι­ξης που θα έ­χουν ως στό­χο να μι­λούν την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα.

Να εν­θαρ­ρύ­νουν τα παι­διά τους να α­κούν αρ­μένι­κα τρα­γού­δια στο youtube ή στα i-pods.

Να συ­στή­σουν στα παι­διά τους σε άλ­λα Αρ­με­νόπου­λα ώ­στε να με­γι­στο­ποι­ή­σουν τις ευ­και­ρί­ες τους να μι­λούν την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα.

Να ορ­γα­νώ­σουν κα­λο­και­ρι­νές δρα­στη­ριό­τητες γύ­ρω α­πό τη γλώσ­σα.

Να εν­θαρ­ρύ­νουν τα παι­διά τους να πα­ντρεύ­ονται Αρ­μέ­νιους.

Να α­πο­φεύ­γουν να μι­λούν υ­πο­τι­μη­τι­κά σ’ αυτούς που δεν μι­λούν ή μι­λούν μέ­τρια την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα.

Να εν­θαρ­ρύ­νουν τους γο­νείς και τους η­λι­κιωμέ­νους να μι­λούν την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα.

Να γιορ­τά­ζουν αρ­με­νι­κές ε­θνι­κές και θρη­σκευ­τι­κές ε­πε­τεί­ους.

Να συ­χνά­ζουν τα­κτι­κά στην εκ­κλη­σί­α.

 

Τι μπο­ρούν να κάνουν οι κοι­νό­τη­τες

Να εν­θαρ­ρύ­νουν τους με­γα­λύ­τε­ρους να μι­λούν την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα.

Να ορ­γα­νώ­νουν πο­λι­τι­στι­κές εκ­δη­λώ­σεις που θα βο­η­θούν στην προ­ώ­θη­ση της αρ­με­νι­κής γλώσ­σας.

Να το­πο­θε­τή­σουν πι­να­κί­δες στην αρ­με­νι­κή γλώσ­σα σε διά­φο­ρους χώ­ρους της κοι­νό­τη­τας.

Να ε­νη­με­ρώ­νουν τους αρ­μέ­νιους γο­νείς και τα μέ­λη για τις α­ρε­τές της δι­γλωσ­σί­ας.

Να προ­κα­λούν το εν­δια­φέ­ρον των γο­νέ­ων για αρμε­νι­κά θέ­μα­τα.

Να εν­θαρ­ρύ­νουν τους γο­νείς να μι­λούν την αρμε­νι­κή γλώσ­σα στα παι­διά τους.

Να δη­μιουρ­γούν πο­λι­τι­στι­κές δρα­στη­ριό­τητες που θα ε­μπνεύ­σουν υ­πε­ρη­φά­νεια στη νέ­α γε­νιά.

Να ορ­γα­νώ­νουν τα­ξί­δια στην Αρ­με­νί­α.

Να ε­ξα­λεί­ψουν την α­ντι­πα­λό­τη­τα α­νά­με­σα στα πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα.

Να κά­νουν γνω­στό τον αρ­με­νι­κό πο­λι­τι­σμό στην κυ­ρί­αρ­χη κουλ­τού­ρα.

Να ορ­γα­νώ­νουν σε­μι­νά­ρια στην αρ­με­νι­κή γλώσσα μέ­σα στην κοι­νό­τη­τα που θα ε­στιά­ζουν και θα θα ε­πι­λύ­ουν διά­φο­ρα θέ­ματα και προ­βλή­μα­τα.

Να α­να­πτύ­ξουν προ­γράμ­μα­τα γο­νέ­ων για να μάθουν και να χρη­σι­μο­ποιούν την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα.

Να ε­νη­με­ρώ­νουν τα μέ­λη της κοι­νό­τη­τας για τους διά­φο­ρους ι­στό­το­πους στο δια­δί­κτυο ό­που δι­δά­σκεται η αρ­με­νι­κή γλώσ­σα.

Να ορ­γα­νώ­νουν συ­να­ντή­σεις ό­που θα ε­στιά­ζεται η προ­σο­χή στον κίν­δυ­νο ε­ξα­φά­νι­σης της δυ­τι­κο­αρ­με­νι­κής γλώσ­σας και στη σπου­δαιό­τη­τα της δια­τή­ρη­σης και α­να­βί­ω­σής της.

Να εν­θαρ­ρύ­νουν ά­το­μα και ορ­γα­νώ­σεις να α­νακα­λύ­ψουν με­θό­δους εκ­μά­θη­σης της αρ­με­νι­κής γλώσ­σας.

Να γρά­φουν συ­στα­τι­κές ε­πι­στο­λές που να υ­ποστη­ρί­ζουν την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα.

Να εν­θαρ­ρύ­νουν τους γά­μους με­τα­ξύ Αρ­με­νί­ων και να α­πο­θαρ­ρύ­νουν τους μι­κτούς γά­μους.

Να δη­μιουρ­γή­σουν α­φί­σες, μπλου­ζά­κια και δια­φη­μι­στι­κά με σλό­γκαν «αν εν­δια­φέ­ρε­σαι για την αρ­με­νι­κή γλώσ­σα, να μι­λάς αρ­μέ­νι­κα», «μι­λά­ω αρ­μέ­νι­κα στα παι­διά μου».

Να κά­νουν γνω­στό ό­σο το δυ­να­τόν πε­ρισ­σό­τερο τον κίν­δυ­νο ε­ξα­φά­νι­σης της δυ­τι­κο­αρ­με­νι­κής γλώσ­σας.

Να ε­πι­δει­κνύ­ουν θε­τι­κή στά­ση και διά­θε­ση απέ­να­ντι στην Αρ­με­νί­α.

 

Ζού­με σε δύ­σκο­λους και­ρούς. Πρέ­πει να υ­πάρ­ξει προ­βλη­μα­τι­σμός και να ση­μάνει συ­να­γερ­μός ό­χι μό­νο στη δια­σπο­ρά, αλ­λά και στην ί­δια την Αρ­με­νί­α, να δοθεί βά­ρος στην προ­ε­τοι­μα­σί­α και εκ­παί­δευ­ση νέ­ων δα­σκά­λων που θα στελε­χώ­σουν τα ή­δη υ­πάρ­χο­ντα ή και υ­πό ί­δρυ­ση σχο­λεί­α.** Η αρ­με­νι­κή γλώσ­σα που ο­μι­λεί­ται ε­δώ και τρεις χι­λιά­δες χρό­νια, κα­τά­φε­ρε να δια­σω­θεί χά­ρις στους 38 «στρα­τιώ­τες» (τα γράμ­μα­τα του αρ­με­νι­κού αλ­φα­βήτου) που ε­πι­νό­η­σε ο σο­φός Μεσ­ρώπ Μα­στότ­ς το 405 μ.Χ. Στο ε­ξής, η δια­τή­ρη­ση και διά­σω­ση της δυ­τι­κο­αρ­με­νι­κής δεν θα εί­ναι εύ­κο­λη υ­πό­θε­ση για τους Αρ­μέ­νιους της δια­σπο­ράς, κα­θώς η λαί­λα­πα της πα­γκο­σμιο­ποί­η­σης και της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης που σα­ρώ­νει ό­λο τον κό­σμο, δυ­σκο­λεύ­ει το έρ­γο τους. Ω­στό­σο, με με­θο­δι­κό­τη­τα και ορ­γά­νω­ση α­κο­λου­θώ­ντας κά­ποιους α­πό τους «κα­νό­νες» που προ­α­να­φέρ­θη­καν, με έ­να μα­κρό­πνο­ο πρό­γραμ­μα και σε συ­νερ­γα­σί­α με το Υ­πουρ­γεί­ο Δια­σπο­ράς της Αρ­με­νί­ας, ο­φεί­λουν να εμ­φυ­σή­σουν υ­πε­ρη­φά­νεια στη νέ­α γε­νιά για την Ι­στο­ρί­α, τον Πο­λι­τι­σμό και τη Γλώσ­σα των προ­γό­νων, δη­μιουρ­γώντας τους κα­τάλ­λη­λους δε­σμούς α­νά­με­σα στους νέ­ους γο­νείς, τα παι­διά και τους έ­φη­βους για την α­να­γκαιό­τη­τα δια­τή­ρη­σης και χρή­σης της δυ­τι­κο­αρ­μενι­κής γλώσ­σας που θα με­τα­λα­μπα­δευ­τεί στις ε­πό­με­νες γε­νιές.

 

Η γλώσ­σα εί­ναι ο πλού­τος μας. Έ­χου­με κα­θή­κον ως Αρ­μέ­νιοι να τη δια­φυ­λά­ξου­με στη μνή­μη των ε­κα­το­ντά­δων χι­λιά­δων νε­κρών μας.

 

*Εξ άλ­λου, σύμ­φω­να με δη­μο­σί­ευ­μα της Γκάρ­ντιαν, έ­ρευ­να των ψυ­χο­λό­γων-ε­ρευ­νη­τριών Helen Bialystok στο πα­νε­πι­στή­μιο York του Το­ρό­ντο και Judith Krol στο πα­νε­πιστή­μιο της Πεν­συλ­βά­νια έ­δει­ξε, ό­τι ά­το­μα που με­γα­λώ­νουν ως δί­γλωσ­σα, εμ­φανί­ζουν (ε­νι­σχυ­μέ­νες) ε­γκε­φα­λι­κές γνω­σια­κές και συ­μπε­ρι­φο­ρι­κές λει­τουργί­ες, οι ο­ποί­ες με τη σει­ρά τους λει­τουρ­γούν ως α­σπί­δα προ­στα­σί­ας α­πέ­ναντι στην ά­νοια και τη νό­σο του Αλ­τσχά­ι­μερ σε προ­χω­ρη­μέ­νη η­λι­κί­α.

**Εί­ναι ά­κρως εν­θαρ­ρυ­ντικό το γε­γο­νός ό­τι στη Γαλ­λί­α την τε­λευ­ταί­α ει­κο­σα­ε­τί­α ι­δρύ­θη­καν τα σχολεί­α του Χα­μα­σκα­ΐν στη Μασ­σα­λί­α, Μπαρ­σα­μιάν στη Νις, Μαρ­κα­ριάν στη Λυών, Αρ­με­νί­ων Με­τα­φρα­στών (Ι­σύ λε Μου­λι­νό), Μεσ­ρο­πιάν (Αλ­φορ­βίλ ), Σια­μα­ντό (Μπα­νιέ ) στα προ­ά­στια του Πα­ρι­σιού.

Share
 

Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Περισσότερα...

"Δέχομαι"


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ


διαφήμιση στο αρμενικά

armenian community

Online Επισκέπτες

Έχουμε 32 επισκέπτες συνδεδεμένους