Από το Καμισλί της Συριάς στο Κοβσακάν Εκτύπωση E-mail

 

Σουζάνα Απαρτιάν

Iανουάριος – Μάρτιος 2013 τεύχος 76

 

Ο Ζιρά­ιρ, ο Α­λι­σάν, ο Μ­χέρ κα­θώς και άλλοι δυο Αρ­μέ­νιοι της Συ­ρί­ας κα­τά­γο­νται α­πό το Κα­μι­σλί, μια πε­ριο­χή βο­ρειο-ανα­το­λι­κά της Συ­ρί­ας, κο­ντά στο Ι­ράκ, στην καρ­διά του συ­ρια­κού Κουρ­δι­στάν. Σ’ αυ­τήν την ά­γο­νη ζώ­νη, το με­γα­λύ­τε­ρο μέ­ρος των Αρ­με­νί­ων εί­τε α­σχο­λεί­ται με τη γη, εί­τε ε­ξα­σκεί έ­να ε­πάγ­γελ­μα σχε­τι­κό με την α­γρο­καλ­λιέρ­γεια ό­πως α­κρι­βώς και οι πρό­γο­νοί τους που κα­τά­γο­νταν α­πό τα βου­νά του Σα­σούν και κα­τέφυ­γαν σε αυ­τήν την πε­ριο­χή με­τά τη γε­νο­κτο­νί­α. Το δι­καί­ω­μα της δω­ρε­άν γης σε αυ­τή τη ζώ­νη που α­να­κτή­θηκε α­πό τους Αρ­μέ­νιους κα­τά τη διάρ­κεια του πο­λέ­μου του Κα­ρα­μπάχ προ­σέλ­κυ­σε το εν­δια­φέ­ρον τους. Δυο απ’ αυ­τούς ήρ­θαν το 2005 να διε­ρευ­νή­σουν την πε­ριο­χή α­πό την πλευ­ρά του Κελ­μπα­τζάρ. Τε­λι­κά, το 2009, ε­γκα­τα­στά­θη­καν οι­κο­γε­νεια­κώς νο­τιό­τερα, στο χω­ριό Ζαν­γκε­λάν που με­το­νο­μά­στη­κε Κοβ­σα­κάν και α­ριθ­μεί σή­με­ρα 600 πε­ρί­που κα­τοί­κους.

Το 2009, ε­νη­με­ρω­τι­κά φυλ­λά­δια α­πό το Λί­βα­νο που α­να­φέ­ρο­νται στη δυ­να­τότη­τα ε­γκα­τά­στα­σης, κε­ντρί­ζουν το εν­δια­φέ­ρον τους. Η πρό­τα­ση για κά­θε αγρό­τη πε­ρι­λαμ­βά­νει 0,6 ε­κτά­ρια καλ­λιερ­γή­σι­μης γης, ένα σπί­τι, τη δυ­να­τό­τη­τα να νοι­κιά­ζουν δεκά­δες ή ε­κα­το­ντά­δες ε­κτά­ρια γης κα­θώς και την ε­ξα­σφά­λι­ση των α­να­γκαί­ων πι­στώ­σε­ων για να καλ­λιερ­γή­σουν σ’ αυ­τά τα ο­ρο­πέ­δια με τη με­γά­λη η­λιο­φά­νεια που βρί­σκο­νται στα νό­τια της ε­πι­κρά­τειας και δε­σπό­ζουν πά­νω α­πό τον πο­τα­μό Α­ρά­ξη. Ο Ζι­ρά­ιρ, ο Α­λι­σάν, ο Μ­χέρ ε­γκα­θί­στα­νται στο Κοβ­σα­κάν για να ε­ξα­σκή­σουν το πα­τρο­γο­νι­κό τους ε­πάγ­γελ­μα. Δου­λεύουν μέ­ρα νύ­χτα για να ξε­χερ­σώ­σουν 150 ε­κτά­ρια γης που δεν αρ­δεύ­ο­νται. Χά­ρη στα δάνεια που ε­ξα­σφα­λί­ζουν α­γο­ράζουν σπό­ρους και φέρ­νουν α­πό το Κα­μι­σλί τα μη­χα­νή­μα­τά τους. Τα τρα­κτέρ τους ορ­γώ­νουν τη γη σε μι­κρό­τε­ρο βά­θος αλλά σε με­γα­λύ­τε­ρο εύ­ρος απ’ ό­τι συ­νηθί­ζε­ται στην Αρ­με­νί­α και κα­τα­να­λώ­νουν 10 λί­τρα πε­τρε­λαί­ου α­νά ε­κτά­ριο α­ντί 25 που κατα­να­λώ­νουν οι ντό­πιοι.

 

Μια εν­θαρ­ρυ­ντι­κή συ­γκο­μι­δή

Η πρώ­τη συ­γκο­μι­δή ό­χι μόνο α­να­πτε­ρώ­νει το η­θι­κό τους αλ­λά τους ε­ξα­σφα­λί­ζει και νέ­ο δά­νειο για την α­γο­ρά τρα­κτέρ. Την περ­σι­νή χρο­νιά η καλ­λιέρ­γεια 250 ε­κτα­ρί­ων α­πέ­δω­σε 412 τό­νους σι­τά­ρι. Φέ­τος, θα σπεί­ρουν 350 ε­κτά­ρια και αι­σιο­δο­ξούν στο μέλ­λον να φτά­σουν μέ­χρι τα 1000 ε­κτά­ρια. Η ε­πι­τυ­χί­α τους δεν περνά α­πα­ρα­τή­ρη­τη. Οι ντό­πιοι α­γρό­τες διευ­ρύ­νουν με τη σει­ρά τους την ε­πι­φά­νεια καλ­λιερ­γή­σι­μης γης α­πό έ­να-δυο ε­κτά­ρια σε δε­κά­δες. Η κυ­βέρ­νη­ση του Κα­ρα­μπάχ, με τη σύ­μπρα­ξη του «Φι­λαν­θρω­πι­κού Ι­δρύ­μα­τος Αρ­τσάχ» του Λι­βά­νου και την οι­κο­νο­μι­κή βο­ή­θεια δύ­ο ε­κα­τομ­μυ­ρί­ων δο­λα­ρί­ων α­πό την ε­ται­ρί­α ΑRI*, προ­σφέ­ρει στους κα­τοί­κους της πε­ριο­χής τη δυ­να­τό­τη­τα να ε­ξα­σφα­λί­σουν δά­νεια.

 

Σή­με­ρα, έ­χουν ε­γκα­τα­στα­θεί στο Κοβ­σα­κάν 20 περί­που οι­κο­γέ­νειες α­πό τη Συ­ρί­α. Έ­να μέ­ρος α­πό αυ­τές στε­γά­ζε­ται προ­σωρι­νά στο Μπερ­τζόρ (Λα­τσίν) πε­ρι­μέ­νο­ντας την α­πο­πε­ρά­τω­ση του νέ­ου κτι­ρί­ου του χω­ριού. Λό­γω συρ­ρο­ής πο­λυ­πλη­θών οι­κο­γε­νειών δημιουρ­γή­θη­κε παι­δι­κός σταθ­μός και το σχο­λεί­ο α­να­και­νί­στη­κε. Πολ­λές οι­κο­γέ­νειες θα πα­ρα­μεί­νουν στο Μπερ­τζόρ διό­τι η κυ­βέρνη­ση του Κα­ρα­μπάχ κα­τά­λα­βε ό­τι οι Αρ­μέ­νιοι της Συ­ρί­ας δια­θέ­τουν τε­χνι­κές γνώ­σεις και ε­ξα­σκούν ε­παγ­γέλ­μα­τα χρή­σι­μα για την πε­ριο­χή.

 

Κοβ­σα­κάν, γη της ε­παγ­γε­λί­ας

Ο πό­λε­μος στη Συ­ρί­α και το α­βέ­βαιο μέλ­λον των Αρ­με­νί­ων αυ­ξά­νει τον α­ριθ­μό των υ­πο­ψη­φί­ων που ε­πι­θυ­μούν να ε­γκα­τα­στα­θούν στο Κα­ρα­μπάχ. Το ζή­τη­μα της στέ­γα­σης και της υ­πο­δοχής έ­χει ή­δη τε­θεί κα­θώς λό­γω κα­κής δια­χεί­ρι­σης, πολ­λοί Αρ­μέ­νιοι που εί­χαν έρθει α­πό άλ­λες πε­ριο­χές ε­γκα­τέ­λει­ψαν το Κα­ρα­μπάχ. Το επι­τυ­χη­μέ­νο αυ­τό εγχεί­ρη­μα, παρ’ ό­λα τα μειο­νε­κτή­μα­τά του μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί και να α­φο­ρά με­γα­λύ­τε­ρο α­ριθ­μό Αρ­με­νί­ων, ει­δι­κά ό­σων βλέπουν τη ζω­ή τους να κα­ταρ­ρέ­ει α­πό την αι­μα­τη­ρή σύρ­ρα­ξη που δε λέ­ει να στα­μα­τή­σει. Διό­τι, α­κό­μα και στο Κοβ­σα­κάν, τη γη της ε­παγ­γε­λί­ας, δεν εί­ναι ό­λα ρό­δι­να.

 

*Η ΑRI (Artsakh Roots Investment) Ltd, ι­δρύ­θη­κε το 2009 από μια ο­μά­δα Αρ­με­νί­ων ε­πι­χει­ρη­- μα­τιών με σκο­πό να ε­πεν­δύ­σουν στο Κα­ρα­μπάχ. Η ΑRI Ltd εί­ναι μια ε­ται­ρί­α με έδρα την Κύ­προ, 90 με­τό­χους και κε­φά­λαιο 2 ε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λάρια. Στό­χος της εί­ναι η διεκ­πε­ραί­ω­ση οι­κο­νο­μι­κά ε­πι­κερ­δών πλά­νων συ­νει­σφέ­ρο­ντας στην α­νά­πτυ­ξη των πε­ριο­χών Κα­τσα­τάχ και Σα­ου­μιάν. Πρό­κει­ται δη­λα­δή για μια οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα κοι­νω­νι­κού χα­ρα­κτή­ρα. Το 2012, λό­γω των αυ­ξη­μέ­νων α­ναγκών στέ­γα­σης στο Κατσα­τάχ, λάν­σα­ρε τα Α­ρί Ντουν (Ari Doun), στε­γα­στι­κά δά­νεια ύ­ψους 50.000 δο­λα­ρί­ων για 7 χρό­νια για ό­σους ε­πι­θυ­μούν να ε­γκα­τα­στα­θούν στην πε­ριο­χή. Τα δά­νεια αυ­τά θα βο­η­θή­σουν τους Αρ­με­νί­ους που ε­γκα­τέ­λει­ψαν τη Συ­ρί­α λό­γω των δρα­μα­τι­κών γε­γο­νό­των. Οι στό­χοι της ΑRI εί­ναι: δυ­να­τό­τη­τα ε­γκα­τά­στα­σης και α­νά­πτυ­ξης των με­τα­να­στών, βελ­τί­ω­ση του ε­πι­πέ­δου ζω­ής των α­γροτών και των χω­ρι­κών, ε­ποι­κι­σμός της στρα­τη­γι­κής πε­ριο­χής του Κα­σα­τάχ, εν­δυ­νά­μω­ση της οι­κο­νο­μί­ας, ε­νί­σχυ­ση των δε­σμών με­τα­ξύ των κα­τοί­κων του Κα­ρα­μπάχ και της δια­σπο­ράς, πραγ­μα­το­ποί­η­ση ε­πι­κερ­δών ε­πεν­δύ­σε­ων που δεν α­παι­τούν ρί­σκο.

 

Share
 

Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Περισσότερα...

"Δέχομαι"


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ


διαφήμιση στο αρμενικά

armenian community

Online Επισκέπτες

Έχουμε 33 επισκέπτες συνδεδεμένους