...Επαναπατρισμός… Εκτύπωση E-mail

 

Iανουάριος – Μάρτιος 2013 τεύχος 76

Άνι Ντεοκμετζιάν

 

Για­τί ό­μως στην Αρ­με­νί­α; «Οι παπ­πούδες μου έ­λε­γαν ι­στο­ρί­ες και ό­μορ­φα λό­για για την Αρ­με­νί­α. Ή­ταν το κομ­μά­τι που έ­λει­πε α­πό τη ζω­ή μου» λέ­ει με­τα­ξύ άλ­λων η Λά­ρα Α­χα­ρο­νιάν, συ­νι­δρύ­τρια του «women’s recourse center». Ο Ά­λεξ Μιρ­ζαγιάν 28 χρο­νών ζει στην Αρ­με­νί­α 6 χρό­νια: «Οι άν­θρω­ποι γύ­ρω σου έ­χουν τις ί­διες ι­δέ­ες, κά­νουν πα­ρό­μοια πράγ­μα­τα και δου­λεύ­ου­με ό­λοι μαζί για την πραγ­μα­το­ποί­η­ση των στό­χων μας». «Στο Ε­ρε­βάν ει­δι­κά, μπο­ρώ να περ­πα­τή­σω πα­ντού με α­σφά­λεια, θέ­λω να βγαίνω συ­νε­χώς έ­ξω, ε­νώ στο Λος Άντζε­λες με τα α­χα­νή προ­ά­στια εί­ναι πιο εύ­κο­λο να κλει­στείς σε μια μι­κρή φού­σκα», λέ­ει η Α­να­χίτ Γιαγ­τζιάν η ο­ποί­α συμ­με­τέ­χει στο «Birthright Armenia».

Ό­πως προ­α­να­φέρ­θη­κε, ο σπό­ρος του ε­πα­να­πα­τρι­σμού ο­φεί­λε­ται στην ει­κό­να που α­πο­κτά ο νέ­ος για την μα­κρι­νή πα­τρί­δα και εί­ναι συ­νάρ­τη­ση της ι­στο­ρίας των προ­γό­νων, της κουλ­τού­ρας, α­κό­μα και των τα­ξι­διών που έ­χει κά­νει σ’ αυ­τήν. Αυ­τά α­πο­τε­λούν το συ­ναι­σθη­μα­τι­κό κομ­μά­τι, την αι­τί­α. Οι κα­τα­λυ­τικοί παρά­γο­ντες ό­μως εί­ναι οι ερ­γα­σια­κές και οι­κο­νο­μι­κές δυ­να­τό­τη­τες της χώ­ρας.

Πώς συ­νει­σφέ­ρει στην α­νά­πτυξη της Αρ­με­νί­ας ο ε­πα­να­πα­τρι­σμός των νέ­ων; Α­πό την α­νε­ξαρ­τη­σί­α της Αρ­με­νί­ας και με­τά, διάφο­ρες ορ­γα­νώ­σεις και ι­διώ­τες της δια­σπο­ράς, άρ­χι­σαν να ε­πεν­δύ­ουν και να α­νοί­γουν ε­πι­χει­ρή­σεις, προ­σφέρο­ντας νέ­ες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας και ευ­και­ρί­ες στην οι­κο­νο­μι­κή α­νά­πτυ­ξη της χώ­ρας. Αυ­τό έδω­σε ώ­θη­ση σε αν­θρώ­πους που ή­θε­λαν να ερ­γα­στούν στην Αρ­με­νί­α, να ε­ξε­λί­ξουν τις οι­κο­νο­μι­κές προ­ο­πτι­κές της χώ­ρας. Πολ­λοί α­πό τους ε­πα­να­πα­τρι­σμέ­νους ζού­σαν σε χώ­ρες με α­νώ­τε­ρο βιο­τι­κό ε­πί­πε­δο. Έ­φε­ραν έ­τσι ενέρ­γεια και εν­θου­σια­σμό, δί­νο­ντας νέ­α πνο­ή και συμ­βάλ­λο­ντας θε­τι­κά σε πολ­λούς το­μείς, α­πό την ε­πι­στή­μη και την οι­κο­νο­μί­α μέ­χρι τα νο­μι­κά δι­καιώ­μα­τα του πλη­θυ­σμού.

Δυ­στυ­χώς, πα­ράλ­λη­λα με το κύ­μα ε­πα­να­πα­τρι­σμού, υ­πάρ­χει έ­να με­γα­λύ­τε­ρο προς το ε­ξω­τε­ρι­κό. Tο Α­να­πτυ­ξια­κό Πρό­γραμ­μα των Η­νω­μέ­νων Ε­θνών ε­κτι­μά ό­τι 1,3 ε­κα­τομ­μύ­ρια Αρ­μέ­νιοι έ­χουν ε­γκα­τα­λεί­ψει τη χώ­ρα α­πό το 1991, προ­κα­λώντας δη­μο­γρα­φι­κή κρί­ση. O κα­θη­γη­τής ι­στορί­ας Στέ­φαν Αρ­του­ριάν, ε­κτε­λε­στι­κός διευ­θυ­ντής του προ­γράμ­μα­τος αρμε­νι­κών σπου­δών στο Πα­νε­πι­στή­μιο «Berkley» της Κα­λι­φόρνιας, ε­κτι­μά ό­τι ο α­ριθ­μός των ε­πα­να­πα­τρι­σμέ­νων α­πό το 1991 και με­τά εί­ναι με­τα­ξύ 5.000 και 10.000 α­τό­μων. Μέ­σω ι­διω­τι­κών πρω­το­βου­λιών, γίνε­ται προ­σπά­θεια να α­ντι­στρα­φεί το ρεύ­μα προ­σελ­κύ­ο­ντας Αρμε­νίους της δια­σπο­ράς. Ο Αρτου­ριάν ι­σχυ­ρί­ζε­ται ό­τι το χα­μη­λό εν­δια­φέ­ρον της διασπο­ράς για την ε­πι­στρο­φή στη χώ­ρα ο­φεί­λε­ται στους ί­διους λό­γους που έ­κα­νε τους ντό­πιους να μετα­να­στεύ­σουν, την έλ­λει­ψη κρά­τους δι­καί­ου, τη δια­φθο­ρά, τις οι­κο­νο­μικές δυ­σκολί­ες και την μι­κρή προ­σφο­ρά θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας.

Ο­μά­δες και ορ­γα­νώ­σεις

Το «Birthright Αrmenia» προ­σφέ­ρει υ­πο­τρο­φί­ες σε μέ­λη της δια­σπο­ράς που ε­πι­θυ­μούν να ερ­γα­στούν για μι­κρό διά­στη­μα ως ε­θε­λο­ντές στην Αρ­με­νί­α. Εί­κο­σι πέ­ντε α­πό τους 550 που συμ­με­τεί­χαν στο πρό­γραμ­μα α­πό την έναρ­ξή του το 2003, ε­γκα­τα­στά­θη­καν μό­νι­μα στην Αρ­με­νί­α, σύμ­φω­να με τον ε­κτε­λε­στι­κό διευ­θυ­ντή του ορ­γα­νι­σμού, Σε­βάν Καμπα­κιάν.

Η «Αrmenia 3500 Project» προ­σπα­θεί να πεί­σει 3.500 Αρ­με­νί­ους της Δύ­σης να ε­γκα­τα­στα­θούν εί­τε στην Αρ­με­νί­α, εί­τε στο Να­γκόρ­νο-Κα­ρα­μπάχ, μέ­σα στα ε­πό­με­να τρί­α χρό­νια. Για ε­κεί­νους που ε­πι­λέ­γουν το Κα­ραμπάχ θα τους πα­ρέ­χε­ται δω­ρε­άν σπί­τι ως ένα ε­πι­πλέ­ον κί­νη­τρο.

Το πρό­γραμ­μα εφαρ­μό­ζεται α­πό μια ο­μά­δα 30 ε­πα­να­πα­τρι­σμέ­νων α­τό­μων. Το κί­νη­μα «Tebi yerkir» δη­μιουρ­γή­θη­κε α­πό το σύλ­λο­γο φοι­τη­τών «Shant» του Τα­σνα­κτσου­τιούν, με στό­χο την εν­θάρ­ρυν­ση Αρμε­νί­ων της δια­σπο­ράς να τα­ξι­δέ­ψουν, να υ­πο­στη­ρί­ξουν, να συν­δε­θούν και τε­λι­κά να ε­πα­νε­γκα­τά­στα­θουν στην πα­τρί­δα, μέ­σω δια­φό­ρων δρα­στη­ριο­τή­των, εκ­δη­λώ­σε­ων και πρω­το­βου­λιών. Το «Repat Armenia» έ­χει ως στό­χο να εν­θαρ­ρύνει και να κα­θο­δη­γή­σει όσους θέ­λουν να ζή­σουν μό­νι­μα στην Αρ­με­νί­α ε­νη­με­ρώ­νο­ντάς τους πά­νω σε πρα­κτι­κά θέ­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας.

 

Για περισσότερες πληροφορίες:

www.birthrightarmenia.org

www.repatarmenia.org

www.youtube.com Tebi Yergir: Making Repatriation a Reality

www.armenia3500.wordpress.com

 

Δύ­ο νέ­οι της πα­ροι­κί­ας μας ε­γκα­τε­στη­μέ­νοι πλέ­ον μό­νι­μα στην

Αρ­με­νί­α, μας δι­η­γού­νται τις ε­μπει­ρί­ες τους.

Χο­βίκ Κα­σα­πί­αν

Σπου­δά­ζω στην Κρα­τι­κή Α­κα­δη­μί­α κα­λών τεχνών του Ε­ρε­βάν. Δια­τη­ρού­σα 12 χρό­νια ερ­γα­στή­ριο χρυ­σο­χο­ΐ­ας στη Θεσ­σα­λο­νίκη και με α­φορ­μή την κρί­ση στην Ελ­λά­δα α­πο­φά­σι­σα να πά­ω στην Αρ­με­νί­α και να εκ­με­ταλ­λευ­τώ θε­τι­κά την πε­ρί­ο­δο αυ­τή μα­θαί­νο­ντας γλυ­πτι­κή. Θα μπο­ρού­σα να σπου­δά­σω το ί­διο α­ντι­κεί­με­νο και στην Ελ­λάδα αλ­λά πά­ντα ή­θε­λα να πά­ω στην Αρ­με­νί­α ως ε­μπει­ρί­α ζω­ής. Σί­γου­ρα τα πα­τριωτι­κά αι­σθή­μα­τα παί­ζουν με­γά­λο ρό­λο σε τέ­τοιου εί­δους α­πο­φά­σεις.

Η ζω­ή στην Αρ­με­νί­α για κά­ποιον που έ­χει πά­ντα τη δυ­να­τό­τη­τα ε­πι­στρο­φής εί­ναι πολύ πιο εύ­κο­λη σε σύ­γκρι­ση με κά­ποιον γη­γε­νή που θε­ω­ρεί δι­καί­ως ό­τι έ­χει εγκλω­βι­στεί σε μια χώ­ρα που τον πι­κραί­νει και τον πνί­γει διαρ­κώς.

Η Αρ­με­νί­α δεν εί­ναι σί­γου­ρα η «ρο­μα­ντι­κή ι­δε­ο­λο­γι­κή Ι­θά­κη» ό­πως θα θέ­λα­με να πι­στεύ­ου­με. Οι ντό­πιοι και ι­διαί­τε­ρα οι ε­παρ­χιώ­τες βρί­σκο­νται σε δει­νή οι­κο­νομι­κή θέ­ση, με κοι­νω­νι­κά α­διέ­ξο­δα και έ­να πο­λι­τι­κό κα­τε­στημέ­νο λί­γο πο­λύ φε­ου­δαρ­χι­κό. Να α­να­φέ­ρω ό­τι α­νη­συ­χώ για τις τε­λευ­ταί­ες προ­ε­δρι­κές ε­ξε­λί­ξεις με­τά τις ε­κλο­γές της 18/2/13. Υ­πάρ­χει με­γά­λη α­γα­νά­κτη­ση λό­γω των κρου­σμά­των καλ­πο­νο­θεί­ας, ι­διαί­τε­ρα στην ε­παρ­χί­α, εις βά­ρος της υ­πο­ψη­φιό­τη­τας του Ρα­φί Χο­βα­νε­σιάν, ό­πως και μια γε­νι­κό­τε­ρη δυ­σα­ρέσκεια α­πό την αυ­θαι­ρε­σί­α και τη συσ­σώ­ρευ­ση πλού­του στα χέ­ρια με­ρι­κών αν­θρώ­πων οι ο­ποί­οι πι­στεύ­ουν ό­τι η χώ­ρα εί­ναι το προ­σω­πι­κό τους τσι­φλι­κά­το.

 

Α­λίς Α­μπρο­γιάν

Η από­φα­σή μου να ε­γκα­τα­στα­θώ στην Αρ­με­νί­α ήρ­θε φυ­σι­κά και σχε­δόν μοι­ραί­α. Η δια­φο­ρά με άλ­λους προ­ο­ρι­σμούς εί­ναι ό­τι με την Αρ­με­νί­α έ­χου­με συ­ναι­σθημα­τι­κούς δε­σμούς. Μέ­χρι σή­με­ρα, σχε­δόν ε­νά­μι­ση χρό­νο με­τά, δεν έ­χω νιώ­σει την αλ­λα­γή του τό­που δια­μο­νής. Α­πλά έ­φυ­γα α­πό τη μια πα­τρί­δα και ήρ­θα στην άλλη. Η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα εί­ναι σχε­δόν ό­πως σε κά­θε άλ­λη χώ­ρα, σκλη­ρή για τους πολ­λούς κι α­δύ­να­μους, ευ­νο­ϊ­κή για τους λί­γους και δυ­να­τούς. Δυ­στυ­χώς είναι α­λή­θεια ό­τι χω­ρίς τα εμ­βά­σμα­τα α­πό το ε­ξω­τε­ρι­κό πο­λύς κό­σμος δεν θα μπο­ρού­σε καν να ε­ξα­σφα­λί­σει τα προς το ζην. Οι συ­ναι­σθη­μα­τι­κοί δε­σμοί δεν αρκούν για να δη­μιουρ­γή­σει κα­νείς και να υ­πάρ­ξει με α­ξιο­πρέ­πεια. Η πο­λι­τι­στι­κή ζω­ή ε­πί­σης εί­ναι κά­πως προ­βλη­μα­τι­κή. Ο κό­σμος ό­μως βρί­σκει διέ­ξοδο στα στέ­κια, τα ε­στια­τό­ρια και τις κα­φετέ­ριες. Τε­λευ­ταί­α, η νε­ο­λαί­α έ­χει ευαι­σθη­το­ποι­η­θεί σε θέ­ματα προ­στα­σί­ας του πε­ρι­βάλ­λο­ντος αλ­λά και σε κοι­νω­νι­κά ζη­τή­μα­τα. Α­κό­μα, οι νέ­οι κατά­φε­ραν να τρα­βή­ξουν την προ­σο­χή των ξέ­νων πα­ρα­τη­ρη­τών στις προ­ε­δρι­κές εκλο­γές, κα­ταγ­γέλ­λο­ντας τη νο­θεί­α και την τρο­μο­κρά­τη­ση των ψη­φο­φό­ρων. Η δια­σπο­ρά ο­φεί­λει να ε­μπλα­κεί πιο ε­νερ­γά στην Αρ­με­νί­α, με σκο­πό ν’ αλ­λά­ξει σι­γά-σι­γά αυ­τήν την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, διό­τι τα «κε­νά της κουλ­τού­ρας» δεν κα­λύ­πτο­νται με ε­πι­τα­γές και δω­ρε­ές. Μέ­νει ν’ α­ντι­λη­φθού­με τις ευ­θύ­νες μας και περ­νώ­ντας στην πρά­ξη ν’α­πα­ντή­σου­με με γεν­ναιό­τη­τα σ’ αυ­τήν την πρό­κλη­ση.

Share
 

Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Περισσότερα...

"Δέχομαι"


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ


διαφήμιση στο αρμενικά

armenian community

Online Επισκέπτες

Έχουμε 27 επισκέπτες συνδεδεμένους