Αρτσάχ, εκεί όπου «εμείς είμαστε τα βουνά μας» PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator   
Σάββατο, 03 Φεβρουάριος 2018 10:17

Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον
(Ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι)

Από τον Επιτάφιο του Περικλή. Θουκυδίδης, 460-394 π.Χ.

artsax

Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται από εκείνο τον Φεβρουάριο του 1988, όταν σύσσωμος ένας λαός αποφάσισε να πάρει την τύχη και το μέλλον στα χέρια του. Τριάντα χρόνια υποδειγματικού απελευθερωτικού αγώνα, που ξεκίνησε στο τέλος της σοβιετικής εποχής και μέσα στο συνταγματικό της πλαίσιο, ήρεμα και μαζικά, διεκδικώντας το αυτονόητο: την αυτοδιάθεση και την επανένωση με τα πάτρια εδάφη. Τριάντα χρόνια αντίστασης, βαρέως φόρου αίματος, ανεξαρτησίας, δημοκρατικής προόδου και ευημερίας.
Κύριος πρωταγωνιστής του αγώνα ήταν και παραμένει ο λαός του Αρτσάχ, με τη δημοκρατικά εκλεγμένη ηγεσία και τις ένοπλες δυνάμεις του. Μαζί του από την αρχή βρίσκεται η Δημοκρατία της Αρμενίας, υποστηρίζοντας –πολιτικά, διπλωματικά, οικονομικά και στρατιωτικά- το αναμφισβήτητο δικαίωμα αυτοδιάθεσης και αυτοάμυνάς του. Και επειδή πρόκειται για κατεξοχήν εθνικό θέμα, η αρμενική διασπορά συνέβαλε και συνεχίζει να συμβάλλει πολιτικά και οικονομικά με όλες τις δυνάμεις της. Ειδικά στον τομέα της διεθνούς αναγνώρισης του Αρτσάχ, οι προσπάθειες της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής –στην Ευρώπη και τη Βόρεια και Νότια Αμερική- συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό. Το ίδιο και η αποτελεσματική συμμετοχή του Παναρμενικού Ταμείου «Χαϊαστάν» στα απαραίτητα έργα υποδομών και ανοικοδόμησης.
Στα τελευταία εκατό χρόνια, μετά από πολλές συρρικνώσεις της ιστορικής αρμενικής πατρίδας –εκεί όπου επί χιλιετίες έζησε και δημιούργησε τον πολιτικό και πολιτιστικό του βίο ο λαός μας - ήταν και είναι η πρώτη φορά που αποκτήσαμε χαμένο έδαφος, χαμένη πατρίδα. Και την κρατάμε με νύχια και με δόντια ως μια δεύτερη, ανεξάρτητη αρμενική δημοκρατία. Η επιτυχία και η επικράτηση απέναντι σε έναν μεγαλύτερο αντίπαλο εξηγούνται μόνο με το διακύβευμα του Αρτσάχ: Ή ταν ή επί τας.
Τίποτα, όμως, δεν χαρίζεται και τίποτα δεν είναι δεδομένο. Τα προηγούμενα τριάντα χρόνια –και ειδικά η συνεχόμενη πολεμική ρητορική και πράξη του Αζερμπαϊτζάν- έδειξαν ότι η εγρήγορση είναι απαραίτητη κάθε μέρα, κάθε λεπτό. Και ότι, δυστυχώς, ο φόρος αίματος συνεχίζεται κάθε φορά που ένας νεαρός στρατιώτης θυσιάζεται στον βωμό της εθνικής άμυνας.
Παράλληλα, και παρ’ όλες τις δύσκολες συνθήκες, επί τρεις δεκαετίες το Αρτσάχ μεγάλωσε, οργανώθηκε, άνθησε και δημιούργησε. Έκανε άλμα η δημοκρατική πορεία της κοινωνίας του, με βουλευτικές και προεδρικές εκλογές και δημοψηφίσματα, παρουσία διεθνών παρατηρητών. Βελτιώθηκε το οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον και το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού του. Πριν από λίγους μήνες ενώθηκε με την Αρμενία με έναν στρατηγικής σημασίας δεύτερο οδικό άξονα, το δρόμο Βαρτενίς-Μαρντακέρτ. Εν ολίγοις, επί τριάντα χρόνια έγινε το σύμβολο της εθνικής υπερηφάνειας των Αρμενίων ανά τον κόσμο.
Αναμφίβολα, ο ιστορικός του μέλλοντος και τα εγχειρίδια ιστορίας θα αναφέρονται στον αγώνα του Αρτσάχ ως ένα λαμπρό παράδειγμα της υπεράσπισης του δικαιώματος αυτοδιάθεσης των λαών σε όλο τον κόσμο. Και η φράση «εμείς είμαστε τα βουνά μας» -σήμα κατατεθέν του λαού του- συνοψίζει με τον καλύτερο τρόπο την ουσία αυτού του αγώνα.

Share
Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 04 Φεβρουάριος 2018 10:31
 

Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Περισσότερα...

"Δέχομαι"


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ


διαφήμιση στο αρμενικά

armenian community

Online Επισκέπτες

Έχουμε 10 επισκέπτες συνδεδεμένους