Γκοχ: Η αρχαία αρμενική πάλη Εκτύπωση E-mail

 

Τζοβινάρ Μιχικιάν

Απρίλιος - Ιούνιος 2013 τεύχος 77

 

Η αρ­με­νι­κή πά­λη «Γκοχ» θε­ω­ρείται μια α­πό τις πα­λαιό­τε­ρες μορ­φές πά­λης. Οι αρ­χαί­ες της κα­τα­βο­λές, έ­χουν πι­στο­ποι­η­θεί α­πό πολ­λούς τα­ξι­διώ­τες στην Αρ­με­νί­α. Οι Πέρ­σες γνώ­ρι­σαν την «Γκοχ» μέ­σω της ε­πα­φής τους με τους Αρ­με­νί­ους. Την πε­ρί­ο­δο του Με­σαί­ω­να, ο Γάλ­λος ε­ρευ­νη­τής Henry Chardin α­να­φέρ­θη­κε σε κεί­με­νά του για την «Γκοχ», ε­νώ απει­κο­νί­σεις της πα­ρα­τη­ρού­με στους τοί­χους του με­σαιω­νι­κού αρ­με­νι­κού να­ού στο Α­χτα­μάρ (915 μ.Χ.). Ει­κά­ζε­ται δε, ότι το δη­μο­φιλές σο­βιε­τι­κό «Σύ­στη­μα Μά­χης» «Sambo» ε­πη­ρε­ά­στη­κε έ­ντο­να α­πό την «Γκοχ».

Γε­νι­κά, η αρ­με­νι­κή πά­λη ή­ταν φη­μι­σμέ­νη α­πό την αρ­χαιό­τη­τα. Στην 265η Ο­λυ­μπιά­δα (281 μ.Χ.), ο αρμέ­νιος βα­σι­λιάς Τι­ρι­δά­της Γ’ (250-330 μ.Χ.) στέ­φθη­κε ολυ­μπιο­νί­κης στην πάλη. Μέ­χρι το 1988 η «Γκοχ» ήταν δια­δε­δο­μέ­νη στις α­γρο­τι­κές πε­ριο­χές της Αρ­με­νί­ας χω­ρίς να υ­πάρ­χουν ε­παγ­γελ­μα­τί­ες αθλη­τές. Αν και σή­με­ρα γί­νο­νται κά­ποιες προ­σπά­θειες διατή­ρη­σης αυ­τής της αρ­χαί­ας πο­λε­μι­κής τέ­χνης, στην Αρ­με­νί­α υ­πάρ­χουν γύ­ρω στους 700 νε­α­ρούς α­θλη­τές οι ο­ποί­οι προ­πονού­νται σε αυ­τή τη μορ­φή πά­λης. Υ­πάρ­χουν δύ­ο βα­σι­κοί τύ­ποι της «Γκοχ» γνω­στοί ως «Λορί Γκοχ» και «Σι­ράκ Γκοχ». Οι κύ­ριες δια­φο­ρές με­τα­ξύ των δύ­ο τύ­πων πά­λης εί­ναι οι κα­νό­νες και οι εν­δυ­μα­σί­ες. Για πα­ρά­δειγ­μα, οι πα­λαι­στές της «Σι­ράκ Γκοχ» εί­ναι γυμνοί α­πό τη μέ­ση και πά­νω, ε­νώ α­πό τη μέ­ση και κά­τω φο­ρά­νε το πα­ρα­δο­σια­κό αρ­με­νι­κό πα­ντε­λό­νι. Ε­πί­σης, ε­πι­τρέ­πεται να αρ­πά­ζουν τα πό­δια των α­ντι­πά­λων τους, σε α­ντί­θε­ση με τη «Λο­ρί Γκοχ».

Γε­νι­κοί κα­νό­νες της «Γκοχ»

Νι­κη­τής θε­ω­ρεί­ται ο α­θλη­τής που ρί­χνει πρώτος τον α­ντί­πα­λο στην πλά­τη του (η ε­κτέ­λε­ση της κί­νη­σης «Γκοχ») χω­ρίς να τον ωθή­σει ή να τον γυ­ρί­σει.

Ο νι­κη­τής πρέ­πει να κρα­τή­σει τον α­ντί­παλό του στο έ­δα­φος πιέ­ζο­ντάς τον με το γό­να­τό του. Έ­νας άλ­λος τρό­πο με τον ο­ποί­ο έ­νας πα­λαι­στής μπο­ρεί να νι­κή­σει εί­ναι βγά­ζο­ντας τον α­ντί­παλό του έ­ξω α­πό τον τά­πη­τα, ο ο­ποί­ος έ­χει α­κτί­να 7-9 μέ­τρων.

Αν και δεν υ­πάρ­χει χρο­νι­κό ό­ριο, έ­νας α­γώ­νας «Γκοχ» διαρ­κεί συ­νή­θως 5 έ­ως 10 λε­πτά της ώ­ρας.

Κά­θε α­γώ­νας ξε­κι­νά με τον τε­λε­τουρ­γικό χο­ρό προ­θέρ­μαν­σης διάρ­κειας του­λάχι­στον τριά­ντα δευ­τε­ρο­λέ­πτων. Οι α­γώνες συ­νο­δεύ­ο­νται πά­ντα με πα­ρα­δο­σια­κή αρ­με­νι­κή μου­σι­κή. Σύμ­φω­να με τους κα­νό­νες, ο νι­κη­τής ο­φεί­λει να ε­κτε­λέσει τον πα­ρα­δο­σια­κό χορό της νί­κης, ε­φό­σον το ζη­τή­σουν οι κρι­τές, το κοι­νό ή οι συμ­με­τέ­χο­ντες.

 

Share
 

Για να εξασφαλίσουμε τη σωστή λειτουργία του ιστότοπου, μερικές φορές τοποθετούμε μικρά αρχεία δεδομένων στον υπολογιστή σας, τα λεγόμενα «cookies». Οι περισσότεροι μεγάλοι ιστότοποι κάνουν το ίδιο. Περισσότερα...

"Δέχομαι"


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ


διαφήμιση στο αρμενικά

armenian community

Online Επισκέπτες

Έχουμε 27 επισκέπτες συνδεδεμένους